เพื่อนผมครับ

posted on 14 Mar 2011 07:37 by knightnum
 
 
ผมมีเพื่อนอยู่คนนึงครับ  คบกันมาตั้งแต่เด็ก
 
ตอนนั้นเด็กมากๆ นะครับ  แต่ก็พอจำความได้ ว่าผมติดเพื่อนคนนี้มากๆ
 

 
ติดจนชนิดว่าทางบ้านจะให้เลิกคบเลยทีเดียว
 
คุณแม่ ลุงป้าน้าอาก็บอกว่ามันไร้สาระ คบกันไปก็พากันไปทำอะไรไร้สาระ
 

 
วันๆ เอาแต่ชวนเล่นเกม อ่านการ์ตูน
 
โตขึ้นมาหน่อยก็ชวนไปกินอาหารแพงๆ ข้างนอก
 
ซื้อของแพงๆ ทั้งที่รู้ว่าบ้านเราต้องประหยัด
 
หนักสุดก็ชวนดูหนังโป๊  อันนี้ไ่ม่รู้จะพูดยังไง นิสัยไม่ดี
 

 
ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะทำให้ที่บ้านสบายใจ
 
เพราะอะไรสิครับ ก็แหงล่ะ ผลการเรียนผมมันแย่จนตกตั้งหลายวิชา
 
เกรดเฉลี่ยก็ลดลงจนน่าใจหายว่าจะเข้ามหาลัยไม่ได้  มันจะเรียนจบมั้ย
 
แล้วโตขึ้นผมจะเป็นคนยังไง จะมีแต่สิ่งที่ไร้สาระเต็มอยู่ในหัวงั้นเหรอ
 

 
ถ้าเขาว่าช่วงวัยรุ่นเราจะรักเพื่อนมากกว่าพ่อแม่ ผมว่ามันก็จริงล่ะครับ
 
 
ผมแทบจะถวายชีวิตปกป้องเพื่อนคนนี้เลย
 
ก็เขาไม่ได้ทำอะไรผิด  คนที่ทำตัวให้เป็นอย่างนี้ก็คือเราเอง
 

 
มีช่วงนึงผมถูกบังคับให้เลิกคบเพื่อนคนนี้ โอ้โห... ผมจำได้ว่าไม่เคยโกรธขนาดนั้นมาก่อน
 
ประชดถึงขนาดข้าวปลาไม่กิน  หรือจะหนีออกจากบ้านเลยทีเดียว
 
อารมณ์เหมือนไม่มีใครเข้าใจ.....
 
 

 
แต่เพราะอะไรผมถึงผูกพันกับเพื่อนคนนี้มากมาย
 
 

 
บางครั้งชีวิตคนเรามันก็ต้องการความเข้าใจ รู้ว่าเราต้องการอะไร
 
การดำเนินชีวิตคนมีหลักๆ อยู่แค่ 2 อย่างครับ  นั่นคือสิ่งที่ต้องทำ และสิ่งที่อยากทำ
 

 
หากสิ่งที่เราต้องทำคือเรียน เรียน เรียน และทำงาน
 
เพื่อนคนนี้ก็เป็นคนที่ทำให้เรารู้ว่า ผมอยากทำอะไร
 
 
 
 
ผมอยากทำอะไรไร้สาระแบบนี้.....
 
 
 
 
มันไร้สาระแบบที่แฝงไปด้วยจินตนาการ
 
ที่ผมเป็นตัวเองจนถึงทุกวันนี้ได้  เพราะเพื่อนคนนี้ครับ กล้าพูดได้เต็มปาก
 
 
 
เขาสอนความไร้สาระให้ผมหลายๆ อย่าง  จนเป็นที่ยอมรับ
 
และตัวเขาเอง ก็เป็นที่ยอมรับของสังคมด้วย
 
 
 
ไม่ใช่ผมคนเดียวครับ  ทุกๆ คนที่เจอเขาครั้งแรก ก็อยากเป็นเพื่อนกับเขาเหมือนกัน
 
ผมว่าบางคนตอนนี้สนิทกับเขามากกว่าผมซะอีก  สนิทถึงกับว่า ขาดกันไม่ได้
 
 

 
ตอนนี้ผมก็ทำงานแล้ว ยอมรับว่าผมกับเพื่อนคนนี้ก็ห่างๆ กันนะครับ
 
อาจจะไม่ได้เจอกันบ่อยเหมือนเมื่อก่อน  มารู้ข่าวตอนนี้ทำเอาใจหายเหมือนกันว่า
 

 
เขากำลังป่วยหนักอยู่  เขาประสบอุบัติเหตุ
 
 

 
 
เพื่อนครับ คนเป็นเพื่อนแท้กัน  เราไม่ทิ้งกันใช่มั้ยครับ
 
 
 
ปกติเพื่อนป่วยหนักเราทำยังไง  ไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล  ซื้อของไปฝาก  โทรศัพท์ไปหา  เขียนการ์ดให้กำลังใจ  พับนกไปให้  หรือเอาดอกไม้ช่อใหญ่ๆ ไปวางไว้ข้างๆ
 
ถ้าเขาอยู่ใกล้แค่นี้  ผมจะทำมันทุกอย่าง
 

 
แต่ปัญหาคือว่าเพื่อนคนนี้ผมไม่เคยเห็นหน้าตาเขาเลย 
 
 
 
 
เราคบกันผ่านความรู้สึกว่าเขาอยู่ใกล้ๆ   
 
ผมเองก็ไม่ได้รวยถึงขนาดนั