KnightBody KnightBody But Youuu~~uu

เพิ่งรู้ว่าพอเริ่มไม่สบายแล้วหัวมันจะตื้อๆๆๆๆ  จามทั้งวันเลยครับวันนี้  สงสัยตัวเองอยู่เหมือนกัน  ตกลงเป็นคนหรือขวาน (จามทั้งวัน  นั่น... ตลกชิมิ)

ลองคิดๆ ดูผมว่าร่างกายคนเรามันก็แปลก  ไอ้ตอนนี่น่าจะเป็นหวัดเป็นไข้  อย่างตากฝนไปทำงาน ตากฝนกลับบ้านติดๆ กันหลายๆ วัน   อาหารการกินก็ไม่ดูแล  น้ำกินน้ำเย็นน้ำแข็งตลอด  ช่วงนั้นกะว่าทรุดแน่ๆ  แต่เสือกไม่เป็นซากกะเบืออะไรเลย

แต่พอช่วงที่เริ่มจะดูแลตัวเองบ้างล่ะ  หวัดกินซะงั้น  ตกลงหวัดมันมีวาระของมันใช่มั้ย??  แบบว่ามีวาระเข้าออก  มึงไม่้องทำอะไรเลยนะ  อยู่เฉยๆ นะเบบี๋  เดี๋ยวกรูมาหาเอง

คิดแล้วมันก็เจ็บหัวใจแบบพี่เสกโลโซ  แล้วกรู๊จะดูแลสุขภาพทำซากเกลืออะไรวะ  ขณะที่พิมพ์ไปนี่ก็น้ำมูกไหลไป  หาอะไรสมเหตุสมผลหน่อยเถอะโลกใบนี้

นึกถึงตัวเองตอนเด็กๆ เวลาผมจะไม่สบายนะครับ  เป็นแบบนี้เลย  จู่ๆ นึกจะเป็นมันก็เป็น  จำได้ว่าตอน ม.3 ผมพลาดไปเข้าค่ายลูกเสีอกับเพื่อนๆ  เพราะไม่สบายนี่แหละ  แล้วมันจะมานะ  มันก็มาแบบไม่เคาะประตูเลย  จัดกระเป๋าอะไรเรียบร้อยแล้ว  ก่อนนอนยิ้มร่ากะว่ามันส์แน่มึงเอ๋ย  หลับไปตื่นมาอีกทีตี 3

ไม่ใช่ว่าตื่นเต้นจะได้เข้าค่ายนะครับ  ไข้ขึ้นซะงั้น  จำได้ว่าคองี้ร้อนผ่าวเลย  ก็พยายามฝืนๆ ข่มตา  ตื่นเช้ามาอีกทีปวดหัว  น้ำมูกไหล....อะไรวะเนี่ยยยยยย

แม่เข้ามาเช็คอาการ  บอกว่ามีไข้แบบนี้อย่าไปเข้าค่ายเลย  เดี๋ยวกลับมาจะเป็นหนัก  ว่าแล้วก็โทรศัพท์ไปบอกครูว่า ด.ช ไนท์ไปไม่ได้   ในใจรู้อยู่แล้ว.... ทางโรงเรียนเขาคงยกเลิกการเข้าค่ายเพื่อรอกรูคนเดียวหรอกมั้ง  น้ำตาก็เริ่มไหล  เมื่อวานกรูทำอะไรวะเนี่ยยยยย  ฝนก็ไม่โดนสักเม็ด  กรูก็ใช้ชีวิตตามปกติ  ตอนเย็นกรูยังเล่นบอลอยู่เล้ยยยย  นมก็กินหลายกล่อง  แล้วพอมันจะถึงวาระป่วย  มันก็มาแบบนี้เลยเหรอ

ดูเหตุดูผลหน่อยเหอะไอ้หวัดฟายเอ้ยยย!!!!!  

แล้วทีวัันที่กรูตากฝนอยู่บนรถเมล์ล่ะ  กลับบ้านเสือกไม่เป็นเหี้ยอะไรเลย  ไอ้วันนั้นแหละที่ควรจะเป็นไข้  เออ  มันค่อยรับได้หน่อย  อย่างน้อยหมอถามใครถามก็จะได้ตอบ  อ๋อ  เมื่อวานผมตากฝนมาครับ แล้วเช็ดตัวไม่ทัน  อะไรทำนองนี้  อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเป็นเพราะอะไร

ไอ้จู่ๆ ก็มาเป็นแบบนี้  ใครถามจะให้กรูตอบอะไร??  แม่ถามเมื่อวานไปทำอะไรมา  ทำไมวันนี้ไม่สบาย

"เอ่อ... ก็ไปเรียน  กินข้าว  เล่นบอล  อ่านหนังสือ  แล้วก็เป็นเด็กดีของประเทศชาติ......"

แล้วมันจะนึกออกมั้ยล่ะเนี่ย  แล้วกรูจะสรรหาอะไรมาตอบ  หมอถามทำไมถึงเจ็บคอ  วันนี้กินน้ำเย็นมาใช่มั้ย??  ทานโทษนะครับหมอ  กรูแดกน้ำเย็นทุกวันแหละครับ  แล้วทำไมเสือกมาเจ็บคอวันนี้ล่ะครับหมอ

อืม  สงสัยอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย  เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว

ทานโทษอีกนะครับ  บางวันผมก็วิ่งเข้าออกห้องแอร์ ตากแดดทั้งวัน  ทำไมไม่เห็นเป็นห่าอะไรเลยล่ะครับ  บางวันตากฝนมาตัวเปียกๆ เข้าห้างแป๊บนึงตัวแห้ง  วันรุ่งขึ้นทำไมไม่ป่วยล่ะครับ???

ผมว่าทุกคนสงสัยเหมือนผมนี่แหละ  เพราะผมเชื่อว่าเวลาป่วย  ทุกคนเป็นแบบผมนี่แหละ

นึกจะป่วยก็ป่วย  ไม่สบายแบบไร้สาเหตุ  ขนาดแม่ผมว่าดูแลสุขภาพดีๆ กินอาหารมีประโยชน์ทุกวัน  เข้านอนเป็นเวลา  ดื่มน้ำอุ่นเยอะๆ  เน้นกินผัก  ยังไม่สบายเลย  เมื่อวานก็กินพารากับแก้อักเสบไป 

ผมงงเลยว่ามันมาจากไหนวะ..... ดูแลขนาดนี้ยังจะมีหน้ามาป่วย  อ่อ  พอถึงวาระคนมันต้องป่วย  มันก็จะต้องป่วยเหรอ 

ผมว่าทางการแพทย์ลองวิจัยเรื่องนี้อย่างจริงจังดูมั้ย  เวลาคนไม่สบายเป็นไข้มาคนนึง  มันเว้นช่วงนานแค่ไหนกว่าจะป่วยแบบนี้อีกรอบ  ขอเวลาแบบคร่าวๆ ก็ได้  จะได้รู้วาระของมันหน่อย  

จะได้เตรียมใจไว้รอเลย   จะได้ไม่นัดใคร  หรือวางทริปไปเที่ยวอะไรพรำ่เพรื่อ  มันเสียเวลาเปล่า  พอพลาดมาแล้วมันเสียดายด้วย

สุดท้ายผมว่าวาระการป่วยมันน่าจะมีอยู่จริง  คนเราย่อมมีช่วงแข็งแรงและอ่อนแอ  เหมือนสมองที่มีทั้งตอนหัวตื้อและหัวตัน  เพียงแต่เราไม่รู้ว่ามันจะมาเมื่อไหร่

เหมือนตอนผมจะอัพบล็อค  ผมก็ไม่รู้ว่าเรื่องที่จะเขียนมันมาเมื่อไหร่  สารภาพครับว่าผมไม่มีหรอกที่คิดเตรียมไว้  ผมรอมันแว่บเข้ามาในหัวแล้วเขียนอย่างเดียว  อย่างที่เขียนวันนี้ก็เหมือนกัน  นึกจะมาก็มา  บางวันนึกให้ตายยังไงก็เขียนไม่ออก

ถ้าไม่มีใครวิจัยเรื่องนี้ให้  ผมวิจัยเองก็ได้(วะ)  ครั้งสุดท้ายที่ป่วยคือตอนนี้  เอาล่ะมึง  ป่วยรอบหน้าจะมาเมื่อไหร่  ไม่ต้องคิดถึงเรื่องร้อนเรื่องหนาว  ไม่ต้องคิดว่าเมื่อวานเราไปทำอะไรมา  ไม่ต้องสนว่าจะไปตากแดดตากลมที่ไหน

เพราะเมื่อถึงเวลา  มันจะมาของมันเอง

ใครไม่เชื่อไม่รู้ล่ะ  แต่ผมเชื่อไปแล้ว...... เชื่อเพราะมันรู้สึกแปลกๆ นี่แหละ  

ไม่ต้องมาเชื่อตามผมก็ได้นะ