แค่หมู....

posted on 01 Jul 2009 20:24 by knightnum

แค่หมู.....

เหอๆ จริงๆ ต้องอ่านว่าแคบหมูนะ

แต่ตอนเด็กๆ ผมดันฟังไม่ชัด เลยเรียกผิดไปพักนึง ตอนนั้นยังอดโมโหแทนชาติสุกรทั่วโลกไม่ได้ ว่าไอ้คนตั้งชื่ออาหารชนิดนี้มันจะหยามเผ่าพันธุ์หมูไปไหน ทั้งๆ ที่พวกมันอุทิศตัวเพื่อความอร่อยของโลกขนาดนั้น ยังจะไปเหยียดพวกมันว่าชิ..... แค่หมู

เอาเถอะ ตอนนั้นผมฟังผิด เลยให้อภัยได้ ไม่ถือโทษโกรธเคืองละกัน (อ้าว จริงๆ มันก็เริ่มมาจากกรูนิหว่า)

วันนี้ผมได้เห็นภาพคลาสสิคภาพนึงครับ เป็นสิบปีได้แล้วมั้งครับที่ผมไม่ได้เห็นภาพนี้ นั่นคือเด็กขี่จักรยานแล้วกินแคบหมูไปด้วย น้ำตาแทบไหล นึกว่าสมัยนี้เด็กจะไปขลุกอยู่หน้าเครื่องคอมพ์อย่างเดียว ตอนนั้นให้ผมลื่นเปลือกกล้วยแล้วหัวกระแทกเสาไฟตายไปก็ถือว่าคุ้มแล้ว ผมนึกถึงตอนเด็กครับ

แคบหมูนี่เป็นสแนคที่โลโซมาก..... ถุงละ 1 บาท 2 ชิ้น หาซื้อได้ตามร้านค้าเก่าๆ คนขายแก่ๆ พวกผมจะปั่นจักรยานมาเป็นแก๊งค์ครับ แล้วก็แวะซื้อไปคนละห่อ ใครเป็นหัวหน้าแก๊งค์จะได้ชิ้นใหญ่สุด ความมันส์อยู่ตรงนี้ครับ พวกเราจะแข่งกันว่าใครกัดแคบหมูได้ดังสนั่นที่สุด มันเป็นอำนาจอย่างนึงที่เด็กจนๆ พึงจะมีครับ แต่โคตรเท่ห์เลยโขวโบก ยิ่งไปจับกลุ่มกันหน้าบ้านที่ลูกสาวสวยๆ นะ กัดกร๊วม!!! เธอหันมามองแล้วยิ้มให้ เอาโว้ย เธอมีใจ!! เธอมีใจ!!!!

สมัยนั้นพวกผมก็กล้าคิดกันได้เนอะ กินแคบหมูโชว์หญิง......

เธอหันมามองจากนั้นก็ขึ้นรถไปเรียนพิเศษ พลางกินมันฝรั่งกระป๋องละ 30 บาทไปด้วย โอย..... ถ้าตอนนั้นรู้สึกอะไรสักหน่อยนะ ผมคงขี่จักรยานพุ่งลงคลองประชดฐานะตัวเองไปแล้ว

และด้วยความที่แคบหมูถูกมากกก.....กกก สังเกตจากการลากเสียง มันก็มักจะถูกใช้เป็นอาหารสำหรับเลี้ยงฉลองเสมอ แบบเวลาไปเตะบอลกับซอยอื่นแล้วชนะกลับมา ขากลับขี่จักรยานนี่แทบจะเหมาเลี้ยงทั้งร้าน รวมราคาเต็มที่ก็ 5 บาทล่ะครับ 10 ชิ้นนี่แบ่งกินได้ทั้งทีม บางทีลองชั่งใจดู ซื้อขนมถุงดีมั้ย ไฮโซกว่าด้วย

ปัญหามันมีอยู่ว่า ขนมถุงบางยี่ห้อชิ้นไม่เท่ากัน ความเข้มข้นไม่เท่ากัน ถ้าจะแบ่งก็เท่าเทียมก็เสียเวลา ให้ผลัดกันจกก็ไม่ยุติธรรมอีก

ผมเคยจกคอนเน่มาชิ้นนึง ไอ้ตัวใหญ่แม่งโวยเลย เฮ้ยๆ ชิ้นนี้สีเข้ม ของกู มึงไปเอาชิ้นอื่น.... อ้าว ตอนนั้นยังแอบคิดเลยว่า ไอ้บริษัทผลิตนี่มันทอดภาษาอะไรของมัน กระทะเดียวกันหรือเปล่าวะ มึงจะเฉลี่ยความเข้มข้นให้มันเท่าๆ กันเนี่ยจะตายมั้ย

กินแคบหมูนี่แหละอิ่มกว่าเยอะ สบายใจกว่าด้วย ต่อให้ชิ้นไหนใหญ่กว่าเราก็ไม่รู้สึกอิจฉา.... เพราะเราวัดความเจ๋งที่เสียงกรอบ ฮ่าๆ ชิ้นใหญ่แต่มันเยอะไม่กรอบ เคี้ยวไปก็เป็นที่อับอาย

แม้ชื่อจะแคบ แต่ตำนานของมันกว้างมาก แต่ก็เข้าใจว่ายุคสมัยเปลี่ยน อะไรๆ ที่เราคิดถึงมันก็เปลี่ยนไป เดี๋ยวนี้แคบหมูกลายเป็นสินค้าตามห้าง มีหลายเจ้าหลายสูตร อนาคตมันต้องดำเนินต่อไป ทิ้งไว้แต่ความคลาสสิคอยู่เบื้องหลัง

ถามจริงๆ เหอะ ไอ้คนที่ตั้งชื่อว่าแค่หมูเนี่ย.... มันคิดอะไรของมันอยู่ เออสิมันไม่ใช่สเต็กหมู มันไม่ใช่ขาหมูเยอรมันที่ต้องมีเงินเป็นพันถึงจะแตะต้องมันได้ แต่ทุกของกินในโลกนี้ล้วนมีคุณค่าและความสำคัญในตัวมันเอง ไม่ว่าจะเป็นคุณค่าทางอาหารหรือจิตใจ เข้าใจบ้างมั้ย อ้าว เพิ่งนึกได้ กรูฟังผิดเองนี่หว่า

ว้าห์..... เขกกะโหลกน่ารักเอาตัวรอดดีกว่า บะบุย

11 Comments