เพราะเป็นลูกชาย
posted on 12 Jun 2009 12:36 by knightnum
ย้อนกลับไปเมื่อสัก 10 ปีที่แล้ว
ตอนผมกำลังจะเข้ามหาลัยใหม่ๆ ผมรู้สึกว่าแม่ผมบ้าชัดๆ ที่ลาออกจากงานมาอยู่บ้านอย่างเดียว พร้อมกับบอกว่ามีเงินพอสำหรับให้ผมเรียนจนจบ ตอนนั้นคิดว่าครอบครัวเราจะไปหารายได้จากไหน ลูกชาย 2 คนก็ยังเรียนอยู่เลย แถมยังเรียนไม่จบอีกต่างหาก แถมยังเรียนไม่เก่งอีกต่างหากอีกทีนึง
ตอนนั้นผมคิดเอาว่าแม่เห็นแก่ตัวมาก คิดแต่จะเอาสบาย แต่แกก็ตรงๆ ดี ถามว่าทำไม แกก็บอกว่าเหนื่อยแล้ว อยากทำอะไรที่อยากทำบ้าง ว่าแล้วแกก็ใช้เงินส่งผมเรียนไปได้สัก 2 ปี ระหว่างนั้นปิดเทอมผมก็ต้องหางานพาร์ทไทม์ทำไปด้วย
จนกระทั่งผมอยู่ปี3 ผมได้ทำงานประจำก่อนกำหนด แล้วก็ยังมีเงินจากค่าคอลัมน์อีก ซึ่งบวกลบกันแล้ว ผมว่ามันมากเกินพอที่จะให้แม่และใช้เอง
จากที่เรียน 4 ปีจบเหมือนชาวบ้านเขา ผมต้องเรียนถึง 6 ปีกว่าจะจบตามหลังเพื่อนไป แต่ผมก็เข้าใจเดี๋ยวนั้นว่าทำไมแม่ถึงไม่ทำงานอีกแล้ว
ผมได้รู้เมื่อคืนนี้เอง แกบอกสั้นๆ ว่า "เพราะแกมีลูกชาย"
มันเป็นความหมายที่ผมเกือบจะน้ำตาไหล อธิบายเป็นตัวหนังสือให้คนอื่นเข้าใจยาก เพราะผมเข้าใจอยู่คนเดียว
คนที่เป็นลูกชายมันต้องเป็นแบบนี้ แม่ไม่ได้คาดหวังให้ต้องเรียนเก่ง ไม่ได้คาดหวังให้ต้องทำชื่อเสียงให้วงศ์ตระกูล หรือเอาไปอวดใครต่อใครได้ แต่มันหมายถึงว่า คุณสามารถเป็นที่พึ่งพาได้หรือเปล่า แค่นั้น
ถามว่าผมมีความฝันหรือเปล่า ใครบ้างไม่มี แต่รู้สึกผมจะลืมไปนานแล้ว ทุกครั้งที่แม่ผมเอ่ยปากอยากได้อะไร ผมมักจะลืมสิ่งที่ผมอยากได้เสมอ
นึกไปถึงตอนเด็กๆ นะ ผมคงทำกรรมไว้กับแกเยอะ ทั้งหนีเรียน ขโมยเงิน และทำตัวเกเรแทบจะขัดใจแกทุกอย่าง ทุกๆ วันแกมักจะปวดหัวกับผม แล้วก็ต้องโทรศัพท์ไประบายกับญาติๆ ไม่รู้จะเอายังไงกับมันดี
ถึงตอนนี้ผมรู้แล้วว่า การที่ต้องรับผิดชอบครอบครัวมันเหนื่อยแค่ไหน เงินเดือนที่ว่าได้รับเยอะๆ พอหักให้แม่ หักเก็บให้แม่ เหลือไว้ใช้เองก็ไม่กี่พัน ผมอยากได้อะไรก็ต้องวางแผนเก็บเงินล่วงหน้า ส่วนแม่ผมน่ะเหรอครับ อยากได้อะไรไม่ต้องรอ บอกผมวันรุ่งขึ้นก็พาไปซื้อ
มันเป็นชีวิตจนๆ ที่มีความสุข บางทีนี่อาจเป็นความฝันจริงๆ ของผมก็ได้ ผมอยากเห็นคนที่ตัวเองรักมีความสุข มีรอยยิ้มทุกวัน ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บ มีเงินเก็บให้ใช้ ผมว่าแกมีความสุขมากกว่าคนรุ่นเดียวกันที่มีเงินมากกว่าเสียอีก
แกสอนผมว่า เวลาทำอะไรอย่าไปคาดหวังไกลๆ มองที่เห็นในแต่ละวัน ถ้าคิดไม่ยาก เอาแค่วันนี้กินได้ นอนหลับ ก็มีความสุขจะตายแล้ว
การที่ลูกชายได้เห็นแม่สุขภาพแข็งแรงเนี่ย ผมว่าเป็นภาพที่สุดยอดที่สุดในชีวิต และผมก็อยากรักษาให้เป็นแบบนี้ไปนานที่สุด เท่าที่จะทำได้
และผมก็มั่นใจว่าผมทำได้ เพราะผมเป็นลูกชาย
คนเป็นลูกผู้ชายมันต้องแบบนี้ เวลาถึงจุดนึงที่เราอยากจะเห็นแก่ตัว ตอนนั้นเราคิดถึงคนอื่นหรือเปล่า คุณแมนพอที่จะทิ้งความสุขของตัวเองได้หรือเปล่า ถ้ายังคิดถึงแต่ตัวเอง ผมว่าตลอดชีวิตคุณจะไม่ได้เจอกับความสุขที่แท้จริงเลย
มันถูกต้องแล้ว ถ้าแม่เหนื่อยก็ต้องพัก จริงๆ ผมก็รู้มาตลอดว่าแม่เหนื่อย เพียงแต่ตอนนั้นผมยังไม่คิดที่จะมองคนอื่นเลยนอกจากตัวเอง
งานเป็นลูกชายเนี่ย อยากจะตอกบัตรไปพักร้อนก็ทำไม่ได้ อยากจะเห็นแก่ตัวทีไรก็ทำไม่ได้
ถึงตอนนั้นทีไร ผมนึกจะนึกถึงแม่ก่อนทุกที นิสัยนี้ดูท่าจะแก้ไม่หายซะแล้ว และผมก็คงไม่อยากจะหายด้วย ทั้งๆ ที่เหนื่อยแทบบ้าแท้ๆ เลย
ผู้ชาย จะต้องเป็นคนที่รับผิดชอบได้ หรือ
ทำไมนะคนเราถึงคาดหวังกับผู้ชายไปซะทุกอย่าง
ก็คงเพราะว่า เราเป็นผู้ชายสินะ
#1 By ChotxE on 2009-06-12 13:04