นึกถึงเวลาที่ไม่มีพี่ไนท์แล้วพิมพ์ไม่ถูกเลยครับ

เอาไว้คิดได้ดีกว่านี้จะมาพิมพ์...ให้ยาวๆ

ขอให้พี่ได้ทำสิ่งที่ตัวเองฝันไว้นะครับ

คนที่มีความสุขอย่างแท้จริงคือคนที่ได้ืทำสิ่งที่ตัวเองฝันเอาไว้ให้เป็นจริง - MD

พอเขียนแบบนี้ ก็ไม่รู้จะเขียนอะไรดีน่ะค่ะ

อีกสองเดือนเองเหรอ
จะว่าเร็วก็เร็ว จะว่าช้าก็ช้า
แต่อยากให้มันช้าต่อไปเรื่อย ๆ เพราะยังไม่อยากลาจากใครสักคนที่เคยรู้จักกันมานาน
ถึงแม้พี่อาจจะไม่รู้จักเรา ถึงแม้เราจะเป็นแค่เพียงคนที่เข้ามาเยี่ยมเยียน
แต่เราก็รู้สึกผูกพันกับพี่ และนามปากกา 'ไนท์หนุ่ม' มาก ๆ นะคะ
พอพี่จะหายไป ก็เหมือนมีอะไรบางอย่างหายไปจากชีวิต
รู้สึกโล่ง ๆ โหวง ๆ อย่างบอกไม่ถูก
ต่อจากนี้ จะไม่มีคนที่ใช้นามปากกานี้
ต่อจากนี้ บล็อกแห่งนี้จะไม่มีใครมาสร้างมันต่อ
ต่อจากนี้ ก็จะไม่ได้อ่านเรื่องราวที่ผ่านมุมมองของคน ๆ หนึ่ง
ต่อจากนี้จะไม่มีอีกแล้ว...

เชื่อไหมว่าพิมพ์ไป แล้วน้ำตาก็จะไหล
เหมือนกับมีอะไรบางอย่างขาดไปจากชีวิตนี้...
ต่อจากนี้ สิ่งนี้จะหายไป...

หายไปตลอดกาล...

แต่หวังว่า เรายังจะมีโอกาสได้พบกัน และคุยกันอีก
ในอนาคตนะคะ
จะไม่ถามว่าเพราะอะไร เพราะเชื่อว่า พี่คงตัดสินใจแล้ว
จะไม่อ้อนวอนขอร้องให้กลับมาอีก
เพราะคงจะไม่มีประโยชน์

ขอให้พี่มีความสุขต่อไปในอนาคตค่ะ
และขอให้ความทรงจำที่ผ่านมา พี่ยังจำได้และนึกถึงอยู่เสมอ
เพื่อจะได้รู้สึกว่า ยังไม่ได้จากไปตลอดกาล

ไว้ถึงเวลาจริง ๆ จะมาเขียนอำลาให้ยาวกว่านี้ค่ะ

[AKARI*]

พิมพ์อะไรไม่ถูกเหมือนกัน

แล้วก็ไม่คิดว่าเวลาที่เหลือจะน้อยขนาดนี้ อยากบอกว่าผมไม่รู้สึกว่าพี่เป็นนักเขียนเลยนะ เหมือนว่าพี่เป็นมากกว่านั้นอ่ะ บรรยายไม่ถูกจริงๆ

บล็อคอื่นที่ขึ้น hot บ่อยๆ ผมว่ายังสร้างความผูกพันธ์เท่าของพี่ไนท์กับคนอ่านยังไม่ได้เลย

อยากบอกว่า จนถึงวันนี้ ผมก็ยังไม่ได้เขียนอะไรในบล็อคตัวเองเลยนะครับ

ผมสมัครมันเพื่อมาเม้นท์ให้พี่คนเดียว

แล้วเราต้องได้เจอกันอีกครับ ผมมั่นใจ

ถึงคุณพี่ไนท์หนุ่ม
ยินดีที่ได้รู้จักฮะ ดีใจมากที่พี่ได้เคยมาแสดงความเห็นไว้ในบล็อก
แม้จะไม่ได้ติิดตามเรื่องราวตั้งแต่แรก
แต่เมื่อไหร่ที่ว่าง ก็ไล่อ่านย้อนหลัง...
พี่ไม่เหมือนนักเขียนสมัครเล่นเลยสักนิด
...อักษรของพี่เคลื่อนไหวได้นะ =)
ขอบคุณที่ได้รู้จักกันค่ะ
หวังว่าคงจะได้เจอกันอีกเนาะ

พี่ไนท์เป็นนักเขียนที่หนูชอบมากๆเลยนะคะ
ตอนที่เล่นแรคซื้อRO Clubก็เพื่อคอลัมน์ของพี่ไนท์

พี่ไนท์รู้ไหม ว่าพี่ไนท์ทำให้หนูกับเพื่อนหัวเราะกันเป็นบ้าเป็นหลัง
ใครร้องไห้อยู่สิ ไปอ่านบทความที่พี่ไนท์เขียนให้ฟัง หายเศร้าในทันใด

พี่ไนท์คือผู้มอบความสุขให้กับหนูและทุกคนที่อ่านบทความของพี่ไนท์

ยังไงหนูก็ขอให้พี่ไนท์มีความสุขกับทางที่พี่เลือกเดินนะคะ
ขอให้มีความสุขมากๆ มากเท่าที่พี่ไนท์ได้มอบให้กับพวกเราทุกคน

จะไม่มีวันลืมผู้ชายที่มีนามปากกาว่า "ไนท์หนุ่ม" เลย :)

ด้วยความรัก

hayake ...

งานเขียนของคุณทำให้ผมหัวเราะหลายต่อหลายครั้ง ในหลายปีที่ผ่านมานี้
หนังสือ ro วาไรตี้ ก็เป็นหนังสือที่ผมอ่านซ้ำไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

ไม่มีอะไรจะบอกมากไปกว่าคำว่า "ผมชอบงานของคุณนะครับ"

หวังว่าจะได้อ่านงานเขียนของคุณอีกนะ

รักพี่ไนท์ฮะ เวลาว่างๆไม่มีอะไรทำ อ่านบล็อกพี่แล้วมีความสุขมากมาย

ถึงน้องคนนี้จะนิสัยไม่ดี ขี้หงุดหงิด อารมณ์แปรปรวนง่าย ชอบพูดอะไรแรงๆ แต่ก็ดีใจที่ได้ติดตามผลงานของพี่นะ ขอบคุณที่ทำให้ได้หัวเราะทุกครั้งที่ได้เปิดมันขึ้นมาดู

อ่า...
ครือแบบว่าๆๆๆ

เหมือนกับเราเพิ่งเจอกันเองนะ
แต่ในไม่ช้าก้จากกันอีก
แต่ยังไงก็คงจะได้เจอกันล่ะ ไม่วันใดก็วันหนึ่งที่.....

โชคชะพาเรามาพบกันอีก

ที่ๆเอาไว้อ่านฮาๆ

แก้เบื่อ

บางครั้งปนสาระบ้าง

จะหายไปแล้ว

ตามมานาน

ตามตั้งแต่ ROCLUB

ถึงขั้นตัดเก็บไว้

หนังสือชั่งโลขาย

และวันที่รู้ว่าไนท์หนุ่มมีบลอก

ดีใจมาก

ตามอ่านตลอด

และสุดท้าย

เรายังรออยู่

รอวันที่นึกฮึด

กลับมาอัพใหม่

โชคดีครับ

ไม่รู้จะเขียนอะไรเลยค่ะ

ตามอ่านมาตลอดนะคะ แต่สักวันคงไม่แปลกที่จะต้องจากกัน

อย่างไรก็ตาม ถึงพี่จะไม่ได้มาอัพต่อ หรือเราอาจจะไม่มีเวลาหรือโอกาสเข้ามาอ่านอีก ถึงยังไงพี่ไนท์จะอยู่ในใจพวกเราตลอดไปค่ะ

ยังไงก็อยากอ่านบล็อคพี่ไนท์ต่อนะคะ

อยากให้พี่ไนท์เป็นดั่งดวงจันทร์

แม้จะเว้า แม้จะแหว่ง หรือเหลือเพียงเสี้ยว

ก็จะไม่จากเราไปไหน และ

ซักวันจะกลับมาเต็มดวงอีกครั้ง

ขอบคุณที่งานของพี่ไนท์เป็น1ในชิ้นส่วนความทรงจำอันล้ำค่าของผมในสมัย มัธยมปลายครับ

ขอบคุณมากครับ Nice To meet you!!!

ขออีกนิดส์นึง ผมเคยเอาเรื่องวิธีแก้ง่วงของพี่ไนท์ไปพูดหน้าชั้นเรียน คนตบมือกันเกรียวเลยครับ อิอิ

โดนเฉพาะ
"ให้ใช้เท้าค่อยๆจุ่มลงไปในกะละมังน้ำร้อน ค่อยๆนะครับ ไม่ใช่ทิ้งลงไปเลย ตีนนะครับ ไม่ใช่ก้อน มาม่า"เกือบเต็มเพราะไอตรงนี้แหละ อาจารย์ยังฮา

เมื่อพี่ต้องก้าวเดินต่อไป

ในทางที่พี่ฝัน

พี่จงมองไปข้างหน้า

และไปให้ถึง

แต่ยามใดที่พี่ท้อแท้

หมดแรง

สิ้นหวัง

ขอให้พี่มองย้อนกลับมาซักนิด

แล้วพี่จะพบว่า

น้องๆพี่ทุกๆคน

เป็นกำลังใจให้พี่เสมอ

ตลอดมา

และ

.

.

ตลอดไป

ปล.โชคดีค่ะพี่ แล้วซักวัน เส้นทางของเรา คงจะมาบรรจบกัน . . . .

อีกครั้ง

ผมก็ยังไม่เคยเห็นพี่ไนท์ตัวเป็นๆสักครั้ง...
อยากรู้ว่า พี่ใส่หัวปลาจริงๆอ่ะเปล่า

ผมว่า ความรูสึกดีๆ มันไม่จำเป็นต้องเห็นหน้ากันก็ได้...
ไม่เห็นหน้าอาจจะยังดีเสียกว่า....
ยิ่งพูดเหมือนด่าแฮะ....
เอาเป็นว่าเหมือนเพลง "ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ" นั่นแหละฮะ...
ไม่เจอหน้าแต่ก็มีความสุข....

ขอบคุณที่ทำให้สนุกนะครับ
ขอให้พี่ไนท์มีฟามสุขมากๆและตลอดไปคร้าบบบ

ไปที่ชอบที่ชอบนะพี่ -/\-

คิดซะว่าพี่ไปเรียนต่อ
เพื่อจะกลับมาเป็น...

ลอรืด ไนท์ หนุ่ม ออฟเดอะริงคืด้วยเลยเอ้า
ไฮท์คลาสมหากาพย์

การพบและการจากเป็นบทหนึ่งของชีวิต
สักวันหนึ่งเจี๋ยอาจจะลืมพี่
และสักวันพี่ก็อาจจะลืมคอมเม้นต์นี้
แต่ความรู้สึกที่อยู่ในตัวหนังสือยังคงส่งผ่านเสมอ
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน อยากให้พี่จดจำความรู้สึกเล็กนี้ว่า

ขอบคุณค่ะ

สำหรับเสียงหัวเราะ
มุขแป๊กๆ
ตัวละครที่ทำให้เด็กคนหนึ่งเคยเชื่อว่ามีอยู่จริง
จนวันนี้ต่างคนต่างก็เติบโตขึ้นในแบบของตัวเอง และเริ่มบทต่อไปของชีวิต

ขอบคุณจากใจจริง

สั้นๆแบบไม่ต้องสาธยายด้วยคำสวยหรู หยาบๆจากใจ

โคตรรักพี่เลยโว้ย ขอบคุณว่ะสำหรับงานดีๆ

อืม...
อีก2เดือนเองนี่
ผมรู้จักคุณไนท์หนุ่มมาตั้งแต่ที่เพิ่งเริ่มเขียนลง RO Club ได้ไม่นาน
หลังจากนั้นผมก็ติดตามผลงานมาโดยตลอด จนได้มาเจอกับบล๊อกนี้เข้าก็รู้สึกดีใจมาก
คุณไนท์หนุ่มเป็นคนที่สร้างแรงบันดาลใจหลายๆเรื่องให้ผม
สร้างเรื่องตลกๆให้ผมอ่าน
แต่ตอนนี้มันจะเหลืออีกแค่ 2 เดือนเอง
น้อยจัง...
ยังไงผมก็จะคิดถึงคุณไนท์หนุ่มตลอดไปนะ

เข้ามาอ่านประจำเลยครับ แต่ไม่ได้คอมเมนต์
บอกตรงๆเลยครับว่าติดตามผลงานของพี่ไนท์มาตั้งแต่ Ro Club
พอคอลัมน์พี่ไนท์หายไปก็เลิกซื้อเลยครับ
พูดยังไงดีล่ะ ผมชอบงานเขียนของพี่น่ะ
เวลาฮาก็ฮา เวลาสาระก็สาระแบบที่อ่านได้ไม่เบื่อ
ดีใจครับที่ได้ติดตามผลงานของพี่ไนท์
ถ้ามีโอกาส คงได้อ่านงานเขียนของพี่ไนท์อีกนะ

โชคดีครับ

ขออีกทีเถอะ

ผมเป็นรุ่นน้องพี่ด้วยละ เพิ่งรู้ อิอิ ผมเป็นเด็ก ร.ร. แม่พระฟาติมาเหมือนกันคับ(ถึงจะจบมา2ปีแล้วก็เถอะ) รู้ว่ามีรุ่นพี่ยอดเยี่ยมแบบนี้ รู้สึกดีใจมากครับ!!!
ตอนพี่อยู่ม.3 ตอนนั้นผมอยู่ป.4เองมั้ง แหะๆคงได้เห็นๆกันมั่งละเนอะ อิอิอิ(ตอนนี้โตเป็นควาญแล้วคับผมน่ะ) ขอโทษนะครับที่เม้นบ่อย T-T

จะไปจริงๆเหรอคะ ไม่นะ...

ฮือ...

โชคดีนะคะ

TwT ผมทำหลืบโน๊ตหายอ่าาาาา โฮกก

ติดตามงานพี่ไนท์มาตั้งแต่สมันอยู่ในออนไลน์แล้ว ติดงอมแงมติดสุดๆ ซื้อออนไลน์ก็เพราะพี่ไนท์ไปเกือบ 80%แล้ว หุๆๆ
ขอให้มีความสุขในการงานและไม่ทิ้งการเขียนนะฮะ><b

อยากจะบอกว่าที่ RO Club กินตังผมได้เพราะ
คอลัมน์ของพี่ไนท์ เวลาเครียดๆแล้วอ่านงานของพี่
อาการไม่สบายทางจิตเหล่านั้นจะหายไปทันที
พี่เป็นนักเขียนที่ผมชื่อชอบมากที่สุดคนนึงเลย

จากนี้ไปก็ขอให้โชคดีนะครับ ทำอะไรก็ให้ประสบความสำเร็จนะครับ

เอ่อ .....

ครับ

ผมก็พูดอะไรไม่ออกเลยนะครับ

เพราะบล๊อคที่ผมติดตามมา ก็นานอยู่

จะต้องปิดไป

ไหนจะ RO Club

ที่สูญเสียไปก็มีไม่น้อย

จนตอนนี้เหลือเพียงไม่กี่เล่มเท่านั้น

แต่อย่างน้อย หนังสือ RO Variety ของพี่ก็ยังอยู่

และ บล๊อคของผม ก็สมัครมาเพื่อจะ อ่าน จะ เม้นบล๊อค ของพี่

........

มุขทุกมุข

คำคมทุกคำ

ผมจะขอจำไว้ในใจครับ

และผมคงไม่ลืมนักเขียนที่ มีสไตล์การเขียนที่แตกต่าง

เน้นความตลก ในความมีสาระ แบบพี่

....

ผมจะไม่ลืมเลยครับ

หวังว่าเราคงได้พบกันอีก

See You LateR kub P' KnighTnuM

ต้องขอโทษพี่ไนท์ที่เพิ่งจะเจอเอนทรี่นี่นะคะ

ยังไงก็ขอคำพูดสวยๆทิ้งไว้บ้างแล้วกันนะคะ

ไม่รู้ว่านู๋ควรจะพูดอะไรเหมือนกันแฮะ แต่รู้สึกว่ามีคำพูดอีกมากมายอยากจะบอกพี่ที่ยังอยู่ในนามปากกา"ไนท์หนุ่ม"

เวลานี่มันน้อยจังเลยนะคะ...

เวลาที่เหลืออยู่อีกแค่แป๊ปเดียวเอง...

แต่เวลาที่ผ่านมามันนานมากเลยเนอะ...

ตั้งแต่ใน Ro Club มาจนถึงบลอคนี้

จากที่ไม่รู้จักพี่ไนท์หนุ่ม เคยเห็นแค่ผ่านตัวหนังสือ จนกระทั้งพี่ไนท์หนุ่มกลายเป็นพี่ที่นู่เคารพคนหนึ่ง

"Kinght to meet you too"

ไม่พูดคำว่าลาก่อน เพราะมั่นใจว่าต้องเจอพี่แน่ๆค่ะ

เวลาผ่านไป แต่มั่นใจว่าความทรงจำจะคงอยู่ตลอดไปค่ะ

ขอให้สร้างสรรค์ผลงานมีคุณภาพต่อไปไม่ว่าจะที่ไหนก็ตามนะครับ

ขออภัย ที่ ออนเอ็มไม่เคยทักด้วย