จับฉลากแสนระทึก  ตึกๆ  โอกาสจัดให้สำหรับเด็กดวงดี 

ปันยา  :  สวัสดีครับ  นี่คือรายการ “ข่าวเด่น ประเด็นหลืบ”  ประเด็นวันนี้เกี่ยวกับการศึกษาครับ  และเกี่ยวกับความลุ้นระทึกด้วย  ซึ่งถ้าเกริ่นแบบนี้  ส่วนใหญ่จะนึกไปถึงการปลอมลายเซ็นผู้ปกครองในสมุดพก  ซึ่งไม่ใช่ครับ  แอบอ่านหนังสือโป๊บรูไนในห้องเรียน.....  ก็ไม่ใช่อีก   ใบ้ข้อสอบเป็นทีมเวิร์คในห้องสอบ.....  ก็ยังไม่ใช่อีกครับ   ไล่เปิดกระโปรงภรรยาครูใหญ่….  อืม  ถ้าใช่ก็บ้าแล้วครับ  แถมโรคจิตอีกต่างหาก  อันนี้ผมทำคนเดียว  ใบ้ให้อีกครับว่าประเด็นนี้เกี่ยวกับการจับฉลาก  และมีเดิมพันเป็นการได้โรงเรียนใกล้บ้าน   แหม  เอาล่ะครับ  ใบ้กันขนาดนี้คิดว่าคนอ่านคงรู้กันแล้ว   รู้แล้วอย่ารอช้า  ให้ส่งคำตอบที่ท่านคิดว่าใช่  พร้อมสันปกวีคลี่  ออนไลน์  วงเล็บมุมซองจดหมายว่า.......  ว่อย  ไม่ใช่แล้ววว!!!   วันนี้เราจะมาคุยกันเรื่องนี้ครับ  เกี่ยวกับเทศกาลจับฉลากเข้าโรงเรียน   ผู้ร่วมรายการ 2 ท่านวันนี้   คนแรกคือสาวสวยผู้รักเด็กยิ่งกว่าชีวิตจิตใจ  “คุณไนท์สาว” ครับ

ไนท์สาว  :  กราบสวัสดีค่ะคุณพิธีกรรม....
ปันยา  :  พิธีกรครับ!!!

ไนท์สาว  :  ขอบคุณค่ะ   คุณพิธีกรรม….
ปันยา  :  ก็บอกว่าผมเป็นพิธีกรครับ

ไนท์สาว  :  ได้ยินแล้วค่ะคุณพิธีกรรม
ปันยา  :  กรอด....  เออ   กรำก็กรำ   ผมเป็นพิธีกรรมครับ
ไนท์สาว  :  พิธีกรไม่ใช่เหรอคะ  งิงิ

(พิธีกรแว่นไม่พูดอะไร.....  ก่อนจะเดินหน้านิ่งๆ  ไปชกถังขยะระบายอารมณ์ โครม!!!  โครม!!!  โครม!!!  โครม!!!  โครม!!!  โครม!!!  เป็นเวลา 1 ยก  ก่อนกลับมานั่งที่เดิม)   

ไนท์สาว  :  อุ่ย... สงสัยประจำเดือนไม่มาแน่ๆ
ปันยา  :  (ปาดเหงื่อ  ดื่มสปอนเซอร์ 1 ขวด)  ผู้ร่วมรายการอีกท่านเป็นเด็กตัวน้อย  มีความน่ารักสดใสในตัวเอง  “ด.ช ไนท์เด็ก”  ครับ

ไนท์เด็ก  :  หวัดดีฮัฟ!!
ไนท์สาว  :  อุ้ย   เด็กน่ารักจัง   หัวน่าตบเชียว

ปันยา  :  คือ  พี่สาวคนนี้รักเด็กน่ะครับ
ไนท์เด็ก  :  จิงหรอฮับ   ลักไปไหนอ่าฮับ

ไนท์สาว  :  ไปขายมาเลย์   ไปขายเวียดนาม....  อุ้ย  นี่แกหลอกให้ชั้นพูดอะไรคะเนี่ย  เดี๋ยวเอาแตะหนีบสไลด์ปากเลยนะคะหนู
ไนท์เด็ก  :  เย้ๆ  คุณป้าจะพาไปเที่ยวต่างประเทศด้วย!!!

(สาวสวยไม่พูดอะไร.....  ก่อนจะเดินหน้านิ่งๆ  ไปชกถังขยะระบายอารมณ์  โครม!!!  โครม!!!  โครม!!!  โครม!!!  โครม!!!  โครม!!!  เป็นเวลา 1 ยก  ก่อนกลับมานั่งที่เดิม) 

ไนท์สาว  : (ปาดเหงื่อ  ดื่มสปอนเซอร์ 1 ขวด)   “เชิญเข้าประเด็นต่อเลยค่ะ....”
ปันยา  :  หนูไนท์เด็กตอนนี้เรียนชั้นไหนแล้วครับ
ไนท์เด็ก  :  ฮับ  ป๋มชอบกินขนมชั้นฮับ!!

ปันยา  :  อุ้ย  ไร้เดียงสาซะด้วยนะครับเนี่ย  ถามเรื่องนึง  ตอบไปอีกเรื่องนึง 
ไนท์สาว  :  เด็กเหมือนผ้าขาวนะคะ  แต่ดูท่าทาง  วันนี้โอกาสผ้าขาวเปื้อนเลือดจะมีสูงมาก
ไนท์เด็ก  :  งุงิ  งุงิ
ปันยา  :  คือพี่หมายถึง  หนูเรียนอยู่ ป. อะไรแล้วครับ
ไนท์เด็ก  :  ฮับ!!!  ป๋มชอบแมลงปอฮับ!!!!  

(เพล๊งงง!!!!!   เสียงเด็กน่ารักคนหนึ่งลอยทะลุหน้าต่างห้องส่งออกไป   ก่อนที่น้องคนนั้นจะค่อยๆ เดินตุปั๊ดตุเป๋  ในสภาพเลือดอาบครึ่งตัว  กลับมานั่งที่เดิมอย่างสงบ)

ไนท์เด็ก  :  (ปาดเลือด)  “ป๋มเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนซอกหลืบวิทยา  ครูประจำชั้นชื่อครูน้ำหวาน  เพื่อนที่นั่งข้างๆ ชื่อสมศักดิ์   เพื่อนที่นั่งข้างหลังชื่อสุกัญญา......”
ปันยา  :  แหม....  ตอบฉะฉานเลยนะครับ   หนูไนท์นี่น่ารักจริงๆ

ไนท์สาว  :  อุ้ย...  เด็กหรือน้ำแข็งไสคะเนี่ย  มีราดน้ำแดงด้วย
ไนท์เด็ก  :  เขาเรียกโลหิตฮับคุณป้า
ไนท์สาว  :  (กัดฟัน)  แหม....  น่ารักจริงๆ  ท่าทางหนูคงอยากหยุดการเจริญเติบโตเพียงแค่นี้สินะคะเนี่ย

ปันยา  :  คุณไนท์สาวอย่ารุนแรงกับเด็กสิครับ   เขายังไร้เดียงสาอยู่นะครับ
ไนท์สาว  :  อุ้ยค่ะ  ลืมปัย....  แล้วไอ้ที่ไหลๆ ฝีมือคุณนี่  สงสัยจะเป็นน้ำชาเขียวล่ะมั้งคะ    

ปันยา  :  เข้าประเด็นดีกว่า  คุณไนท์สาวตอนเด็กเคยจับฉลากเข้าเรียนมั้ยครับ
ไนท์สาว  :  จับตอนเข้า ม.ต้นคะ   ตอนนั้นครอบครัวดิชั้นให้เข้าโรงเรียนหญิงล้วนอ่ะค่ะ  หรือเรียกว่า ร.ร สตรี
ปันยา  :  เหรอครับ  ชื่อโรงเรียนอะไรครับ 

ไนท์สาว  :  “ร.ร  สตรีเว่น  เจอหลาด”ค่ะ

ปันยา  :  เอ่อ  ฟังชื่อแล้วเหมือนโรงเรียนผู้ชายยังไงไม่รู้
ไนท์สาว  :  ร.ร สตรีสิคะ  ก็มีคำว่าสตรีอยู่ทนโท่นะคะเนี่ย
ปันยา  :  จริงด้วย  แต่ให้ผมเดากิจกรรมตอนพักเที่ยงของเด็กผู้หญิงที่นี่  คงไม่ใช่โดดหนังยางแน่ๆ

ไนท์เด็ก  :  ป๋มอยากเข้าโรงเรียนสตรีบ้างอ่ะฮับ!!!
ไนท์สาว  :  อุ้ย  ไร้เดียงสาอีกแล้ว   เดี๋ยวแป๊บนะคะคุณพิธีกร  (สูดหายใจ)  ขอแสดงบทบาทนางงามผู้รักเด็กก่อน  “หนู....  ไม่ได้นะคะ   หนูเป็นผู้ชาย   โรงเรียนสตรีมีแต่ผู้หญิง  หนูเข้าไปเรียนไม่ได้นะคะ”

ไนท์เด็ก  :  ทำไมไม่ได้   ก้อป๋มไม่ได้จะเข้าไปเรียน  ป๋มจะเข้าไปหลีหญิงฮับ!!!

(เพล๊งงง!!!!!   เสียงเด็กน่ารักคนหนึ่งลอยทะลุหน้าต่างห้องส่งออกไป   ก่อนที่น้องคนนั้นจะค่อยๆ เดินตุปั๊ดตุเป๋  ในสภาพเลือดอาบอีกครึ่งตัว  กลับมานั่งที่เดิมอย่างสงบ)

ไนท์เด็ก  :  (ปาดเลือด)  บินไปกลับเป็นนกแอร์เลยตู....  วันนี้

ปันยา  :  แล้วทั้ง 2 ท่านคิดว่า  การคัดเลือกเข้าโรงเรียนโดยวิธีการจับฉลาก  เหมาะสมกับสั่งคมไทยไหมครับ
ไนท์สาว  :  ก็โอนะคะ   ชาติไทยชอบเสี่ยงดวงอยู่แล้ว  อนาคตอาจเปลี่ยนเป็นเล่นบิงโกก็ได้นะคะ   หรือไม่ก็ปาเป้า  ใครเข้าไม่ได้  ก็เอาขนมปี๊บเป็นรางวัลปลอบใจกลับบ้าน..........  หนูไนท์เด็กชอบกินขนมมั้ยค่ะ

ไนท์เด็ก  :  บอกไปแล้วว่าชอบกินขนมชั้น..... ฮับ

ไนท์สาว  :  อุ้ย  จริงด้วยนะคะ
ไนท์เด็ก  :  คนแก่นี่ขี้หลงขี้ลืมจิงๆ
ไนท์สาว  :  หนูเห็นหน้าต่างบานนั้นมั้ยคะ
ไนท์เด็ก  :  เอ่อ  เทคสอง  พี่สาวขี้ลืมจิงๆ นะฮับ
ไนท์สาว  :  อุ้ย   เด็กนี่น่ารักจริงๆ นะคะ

ปันยา  :  ไม่อยากยอมรับ  แต่ก็ต้องยอมรับว่า  อนาคตชาติไทยผูกไว้กับดวงแล้ว  อนาคตการวัดดวงคงสำคัญกว่าวัดด้วยความสามารถ  
ไนท์เด็ก  :  อนาคตป๋มคงได้โอน้อยออกเข้า ม.ต้น แน่ๆ เลยฮับ
ไนท์สาว  :  ใช่จ๊ะ  แล้วตอนเข้า ม. ปลาย  หนูก็ต้องเข้าด้วยเป่ายิงฉุบ
ไนท์เด็ก  :  ดีใจๆ  สงสัยเอ็นสะท้านป๋มต้องได้เล่นโยนหัวก้อยแน่ๆ เลยฮับ!!
ไนท์สาว  :  สนุกๆ ทั้งนั้นเรยเนอะ!!!!
ไนท์เด็ก  :  เย้ๆๆ!!! 

ปันยา  :  ตาย....  รู้สึกผู้ร่วมรายการของผมจะไม่รู้สึกอะไรกันเลย  สุดท้ายนี้ผมฝากไว้เองละกันครับ  สำหรับน้องๆ ที่จับฉลากเข้า ร.ร ไม่ได้  ไม่ต้องเสียใจนะครับ  แล้วก็อย่าโทษตัวเองด้วย  ยังไงเสียถ้าเรามีความสามารถ  เราก็ต้องไปสอบเข้าโรงเรียนได้อย่างแน่นอน   และมันจะสอนเราครับว่า  “ก่อนจะรู้จักความสำเร็จ  เราต้องรู้จักความล้มเหลวก่อน”  ฉบับหน้าพบกันใหม่  สวัสดีคร๊าบ!!

ไนท์เด็ก  :  หวัดดีฮ้าฟฟ....
ไนท์สาว  :  บ๊ายบายค่า.....