Knight to meet you 2
EN Project

ความเดิมตอนที่แล้ว
- หลังจากที่เหตุการณ์โชว์พลิ้วของไนท์ได้โด่งดังไปทั่วบ้านทั่วเมือง ทางบริษัท World Soft ก็ได้ดำเนินการนัดหมายให้ไนท์มารับงานแรกในฐานะนักเขียนคอลัมน์ของบริษัท ซึ่งทุกอย่างไนท์ได้ระแคะระคายอยู่แล้วว่า Mr. ทวินทร์ มากัส ผู้จัดการใหญ่ของบริษัทอาจเป็นผู้ควบคุมอยู่เบื้องหลังทั้งหมด และงานที่เขาได้รับมอบหมายต่อจากนี้ก็คือ การรับหน้าที่ไปสัมภาษณ์ผู้เล่นที่เก่งที่สุดในโลก En Project ผู้ที่เป็นจ้าวแห่ง En คือใคร แล้วทำไมต้องเป็นไนท์ที่ต้องรับงานนี้ด้วย แม้ทุกอย่างจะเป็นฉากที่จัดรอไว้ แต่พระเอกของเราก็ปฏิเสธมันไม่ได้งั้นหรือ....

ตอนที่ 3 บททดสอบ

หุๆๆ ความมันส์ของจริงกำลังจะเริ่มต้น.... แล้วฉันจะได้รู้ว่านายเป็นของจริงหรือเปล่า ไนท์หนุ่ม
Mr. มากัส อดตื่นเต้นไม่ได้จริงๆ กับเหตุการณ์ที่เขาคาดเดาว่าจะเกิดขึ้นหลังจากนี้ เมื่อเขาได้รับการยืนยันมาแล้วว่า ไนท์หนุ่มกับอังโกะ ตอนนี้ได้ต่างแยกย้ายเข้าห้องคอนโทรลไปแล้วเป็นที่เรียบร้อย

ให้ส่ง 2 คนนั่นไปที่ป่าข้างๆ เมืองทอยส์ลันเลยมั้ยครับนาย เสียงลูกน้องถาม ในหูฟัง
ไม่ต้อง... ส่งไปที่อื่น เอ... ที่ไหนดี เมืองพานามินิก็แล้วกัน ให้มันหาทางไปเอง แต่ถ้ามันไปไม่ถูกยังไง เดี๋ยวส่งไกด์มาสเตอร์ไปช่วยนำทาง ผู้ควบคุมใหญ่พูด ก่อนจะกลืนบุหรี่ที่เขาเคี้ยวมาจากตอนที่แล้ว

ขณะนี้ท่านได้ทำการล็อคอินเรียบร้อยแล้ว โปรดรอสักครู่.... ระบบกำลังนำท่านเข้าสู่โลกแห่งการต่อสู้ออนไลน์ที่สมจริงที่สุด.....

EN PROJECT!!!!

เสียงใสๆ ได้ทำหน้าที่การต้อนรับเช่นเคย แต่คราวนี้ไนท์หาใช่เล่นเกมด้วยความสนุกไม่ เขาไม่ได้มาในฐานะผู้เล่น En แต่เขามาในฐานะของคอลัมนิสม์ En ต่างหาก

ซูมมมม..... ซึ่มมมม... วาบบบบป์

และแสงนั้นก็ต้อนรับเขาเข้าเกมเช่นเคย

............ ..................

อ้าว ที่นี่ที่ไหนอีกล่ะเนี่ย

ฉากที่เห็นไม่คุ้นตาเขาเลยแม้แต่น้อย ไนท์หันมองซ้ายมองขวา เป็นสภาพของฉากหนึ่งในเมืองเล็กๆ ดูแล้วไม่น่าใช่เมืองหลวง มีผู้คนเล็กน้อยเดินผ่านหน้าเขาไป ที่นี่มันควรจะเป็นที่ป่าออร์คนี่นา ทั้งที่ครั้งสุดท้ายก่อนที่เขาจะทำการ log out ออกไป เขาได้สู้กับออร์คลาว่าที่ป่าออร์คแท้ๆ

ไอ้กั๊ตจัง เล่นตูอีกแล้วสิเนี่ย....

ไนท์แทบจะหมดอารมณ์เดินต่อเลยทีเดียว เขาทิ้งตัวลงนั่งพักที่ข้างทางนั่นแหละ เอาเถอะ คิดในแง่ดี อย่างน้อยๆ ที่นี่ก็ไม่น่าจะมีมอนสเตอร์ที่น่ากลัวอะไร ถือเสียว่าดูวิวเพลินๆ สัก 15 นาทีแล้วกัน แล้วหลังจากถึงตอนนั้นแล้ว อารมณ์ดีขึ้นค่อยว่ากันต่อ

ไนท์นั่งไปก็สังเกตไป ตึกราบ้านช่องเมืองนี้ออกจะสีแปลกๆ มีแค่ 3 สี แดง เหลือง เขียวสลับกันเท่านั้น ต้นไม้ข้างทางเดินก็เป็นทรงกรวยแหลม เก้าอี้ปูนก็เป็นแท่นกลม ทุกๆ อย่างดูเหมือนจะมีทรงเลขาคณิตมาบังคับไว้หมด แม้กระทั่งชุดของ Npc สาว กระโปรงของเธอยังดูกลมๆ เหมือนลูกบอลพลาสติกผ่าครึ่ง เป็นการออกแบบเมืองที่กลมกลืนดี

ระหว่างนี้ไนท์เริ่มรู้สึกดูวิวเพลินจนลืมงานไปเสียแล้ว.....

มีผู้เล่นพ่อค้าคนหนึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับตัวเขา แกใส่หมวกตัวตลกยิ้มให้อย่างเป็นมิตรกับลูกค้าที่เดินผ่าน และแวะเวียนมาแม้จะไม่ได้ซื้ออะไร โลกแห่งเกมออนไลน์ที่ใครๆ ว่าหลอกลวง ไนท์รู้สึกว่าบางทีมันสวยงามยิ่งกว่าโลกแห่งความจริงเสียอีก รอยยิ้มแบบนั้นล่ะที่เกมสร้างขึ้นไม่ได้ เชื่อไหมว่าความคิดนั้นทำเอาไนท์เผลอยิ้มตอบไปโดยไม่รู้ตัว แต่แล้ว....

อ้าว... เฮ้ย ไอ้อ่อนน!!

เฮ้ย...

ไม่จริงมั้ง เราคงหูฝาด..... ไนท์คิดในใจอย่างแง่ดีที่สุด

ไอ้อ่อน!! โอ้วว ไนซ์ ทู มีซ ยู้วววว!!!

เสียงอันคุ้นหูนั้น ทำลายอารมณ์ความสุขของไนท์ไปจนสิ้น ชายหนุ่มลุกขึ้นหันหาต้นเสียงดังนั้นทันที หน้าที่เคยเปื้อนยิ้มเมื่อกี้นี้หายไปหมด กลายเป็นสีหน้าเอือมระอาสุดๆ แทน
ไม่จริ๊งงงง!!!!

จริงๆ ด้วย...... ไอ้ 2 ตัวนี่อีกแล้ว ไอ้เกราะไม้ดงบัง..... กะไอ้คาราเต้ชินจิ นี่พวกมันยังไม่ไปผุดไปเกิดอีกเหรอ

เฮ้ย... อย่าเรียกมันไอ้อ่อน!! ตอนนี้มันเป็นฮีโร่ไปแล้วนะเว้ยย
อ๋อ งั้นก็ต้องเรียก ไอ้ฮีโร่อ่อนนนน!!! เด่ะ กร๊ากกก
ก็แหงอยู่แล้ววว!! เก่งแต่หลบอย่างเดียววว
อุ๊ยย หลบอย่างเดียวก็เสียวได้... ฮิ้ววว!!!

โลกกลม ไม่สิ นอกจากกลมแล้วยังแคบด้วย แคบมากๆ คิดว่ายังไงก็ไม่น่าเจอ ก็ยังอุตส่าห์วนมาเจอกันได้อีก ไนท์ที่ยืนฟังแทบจะขอถอนคำพูดเมื่อ 2 ย่อหน้าที่แล้วคืนจนหมด โลกนี้เริ่มไม่สวยงามแล้ว

แต่ไนท์ตระหนักดีว่า เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาต่อล้อต่อเถียง เขายังมีงานที่จะต้องทำ งานที่จะต้องทำ... ระหว่างที่ไนท์ทำท่าจะเดินหนี ไอ้ 2 หน่อที่ก็เข้ามากอดคออย่างสนิทสนมยังกะเป็นเพื่อนซี้ อะไรนักหนาวะเนี่ย

เฮ้ย! เมื่อกี้ข้าล้อเล่ง แหม บังเอิญจริงๆ ที่มาเจอแกที่นี่ พวกข้า 2 คนกำลังวางแผนจะไปเก็บเว่วอยู่พอดีเชียว พอเจอแกปุ๊บ แผนในหัวมันก็ลอยมาปั๊ปเรย

เฮ้ย คือตอนนี้เราไม่ว่างน่ะ ไนท์พยายามปฏิเสธ

เฮ้ย ต้องว่างดิ เพราะแกน่ะเป็นไม้เด็ดของแผนนี้เลยนะเว้ย ชินจิพูด พลางยกไม้ยกมือประกอบแผน
พวกเราจะให้แกไปล่อเจ้าออร์คลาว่าอีกทีนะ แล้วระหว่างที่แกกำลังโชว์สเต็ปเทพ พวกข้าก็จะช่วยกันอัดมันเลย ฮ่าๆๆๆ กร๊ากก

เอ่อ... ไนท์ได้ยินแล้วถึงกับถอนหายใจ หนังม้วนเดิม แล้วตอนนั้นทำไมพวกแกถึงไม่ทำ มัวแต่ขาสั่นอยู่ได้
มาพูดแบบนี้ไม่ได้โน้มน้าวเราเลย อีกอย่าง ไอ้ตอนนั้นที่เราหลบหมัดได้น่ะ ก็เพราะไอ้กั๊ตจังมันช่วยไม่ใช่เหรอ

เฮ้ย คือ..... ไนท์จับมือที่กอดคอออก ขอโทษว่ะ ตอนนี้ชั้นมีธุระสำคัญจริงๆ ชั้นกำลังรอเพื่อนติดต่อเข้ามาอยู่

อ้าว... 2 คนทำหน้าเสียดาย ธุระสำคัญอะไรของแก เพื่อนแกนามสกุลคลินตันรึไง
ตอนนี้จะมีอะไรสำคัญไปกว่าการเก็บเลเวลอีกเล่า แกดูตัวเองซะบ้างเถอะ นี่แกยังเป็น Unknown อยู่เลยนะเว้ย

เอ่อ... คือ มันก็... ไนท์เองก็ไม่รู้จะพูดยังไง จะให้บอกพวกนี้ไปได้ยังไงว่าเราจะไปทำงานสัมภาษณ์

ว่าแต่ ถึงตอนนี้แล้วยัยอังโกะยังหาเราไม่เจออีกเหรอ ไม่สิ แล้วจะหากันยังไงล่ะ ซิบคุยกันก็ไม่ได้ ชื่อในเกมเขายังไม่รู้เลย สงสัยเราต้องพึ่งไอ้เปรต 2 ตัวนี้อีกแล้ว

คือเราจะไปเจอ จ้าวแห่ง En Project น่ะ!!!

......... ...........

แก... แกว่าไงนะ

1 ประโยคของไนท์เล่นเอา 2 หนุ่มอึ้งไปร่วม 4 นาที 24 วินาที ก่อนที่ทั้ง 2 คนจะเข้ามาเช็คความผิดปกติ จับหัวดูไข้ตัวร้อนกันใหญ่
เฮ้ย!! แกบ้าป่ะเนี่ย ไอ้อ่อน... ดงบังถาม จ้าวหรือผู้เล่นซึ่งเป็นจักรพรรดิแห่ง En น่ะ เขาไม่ได้ให้เจอกันง่ายๆ นะเว้ย เขาเป็นยิ่งกว่าบอส VIP เสียอีก

แล้วแก.... จะไปหาเขาทำปังคุงอะไร จะไปขอเป็นบริวารเหรอ ชินจิหน้าสงสัยเต็มที่ ส่วนไนท์เองถึงกับหน้าเสียเลยทีเดียว เพราะไม่คิดว่าอะไรมันจะยากขนาดนี้

เฮ้ย หมอนี่เป็นบริวารยังไม่ได้เลย เลเวลก็อ่อน แถมหัวก็ไม่เกรียนอีก

ต้องหัวเกรียนด้วยเหรอ!!?
เกรียน.... เกรียน.... เกรียน..... ตอนนี้ไนท์รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง มันเป็นมวลพลังประจุเล็กๆ ที่แฝงมากับคำว่า....เกรียน และทันใดนั้น

เออ ไม่ทราบว่า.... อ่อน แล้วมันไปหนักหลังคาบ้านใครเหรอคะ!!

เสียงใสๆ จากสาวปริศนา เธอพูดขึ้นคล้ายกับว่าต้องการแยกให้ 2 ตัวนี้ออกไปโดยเร็ว
ทั้ง 2 หนุ่มและตัวไนท์เองหันไปมองต้นเสียงนั้น เธอเป็นโจรสาวผมยาวสีน้ำเงินเข้ม ท่าทางทะมัดทะแมง ที่สำคัญหน้าตาสวยทีเดียวล่ะ

เหอๆ นึกว่าจะหากันไม่เจอซะแล้วนะเนี่ย.... ไนท์แอบพูดเบาๆ

เฮ้ย แกรู้จักกับสาวสวยคนนี้ด้วยเหรอ ดงบังกับชินจิแทบจะถามพร้อมกัน ไนท์ก็ได้แต่ยักหน้าตอบ เขารู้อยู่แล้วว่าผู้เล่นคนนี้เป็นใคร

เฮ้ย แฟนเหรอ... ดงบังถามย้ำไปอีก ดูท่าจะสนใจมาก
อ่อนๆ อย่างแกเนี่ยนะ ชินจิเองก็ดูจะสนใจไม่เลิก

อ่อนแล้วไง!! ถึงอ่อน แต่ก็แข็งกว่าสติปัญญาของพวกแกก็แล้วกัน!!!

อุ้...ย เสียงดังของ 1 สาว ทำเอา 2 หนุ่มถึงกับเหงื่อเหง่อแตก ไปต่อไม่เป็นเลยทีเดียว

เขาด่าแกอ่ะดงบัง.... ข้อหาขี้เหร่กว่าชั้น
อะไร เขาด่าแกน่ะแหละไอ้ชินจิ
เฮ้ย ด่าแล้วไง โบราณว่า ผู้หญิงด่าแปลว่าผู้หญิงรัก
อ้า งั้นขอเบอร์เลยเด่ะ เดี๋ยวเล่นเสร็จจะได้พาไปกินกาแฟที่สยาม... ฮิ้ววว

เบอร์ 6 ครึ่ง เอาแบบหุ้มข้อนะ!! เวลาเตะปากใครจะได้หนักๆ

อุ้................ย
ท่าทางผู้หญิงจะรักเรามากเลยนะเนี่ย ได้ยินประโยคนี้ 2 หนุ่มฉากเข้ามุมตึกแทบไม่ทัน
ไนท์เองก็อึ้งไม่น้อย ไม่คิดว่าเชื้อจะสามารถติดต่อกันได้ทางเพื่อนสนิท ไม่สิ ด่าแรงกว่าส้มปี๊ดอีกมั้ง

เฮ่ย อังโกะ พี่ว่าดุไปหน่อยแล้วมั้ง นี่ไอดียัยส้มมันไม่ใช่เหรอ
เอ่อ... ไอดี ใช่สินะ ไม่ใช่ไอดีเรานี่หว่า เนอะ เจ้าตัวทำท่าเพิ่งนึกขึ้นได้

รีบไปทำงานเถอะ เวลาล็อคอินมีน้อย เราต้องใช้สอยประหยัด ไนท์ไม่อยากให้เสียเวลา เขาจับมือโจรสาวออกไปจากจุดเกิดเหตุ ในขณะที่โจรสาวเองก็ยังงงๆ กับเรื่องการทำงานอะไรนั่นอยู่ ส่วนไอ้ดงบังกับชินจิไม่ต้องพูดถึง ในหัวไอ้ 2 คนนี้มีแต่คำว่า เบอร์ 6 ครึ่ง ครึ่ง.... ครึ่ง..... เอกโค่ ก้องกังวานอยู่ในโสดประสาทเท่านั้น

เฮ้ย... ชินจิ แกไม่ถามเขาล่ะ ว่าเอายี่ห้ออะไร
ไม่ทันที่จะถาม โจรสาวกับนายไนท์หนุ่มก็เดินลับขอบตึกไปโน่นแล้ว

ขณะนี้เวลา Log in ของไนท์หนุ่มผ่านไปเปล่าๆ แล้ว 20 นาที งานสัมภาษณ์ของเขายังไม่ได้เริ่มอะไรเลย ที่สำคัญ ตอนนี้เขารู้สึกเกร็งๆ ยังไงไม่รู้ เวลาคิดถึงคำว่า จ้าวแห่ง En Project คำพูดของอังโกะมันก็ลอยขึ้นมา ชวนให้สงสัย

ตอนนี้ทั้งโจรสาวและไนท์อยู่ที่ร้านขายวาร์ปอเนกประสงค์ของพรีสหนุ่มหน้าตาดี ที่ตอนนี้หน้าตาที่เคยดีๆ กลายเป็นหน้าตาตื่นไปแล้ว หลังจากที่....
พวกคุณพูดให้ผมฟังอีกทีซิ!! คุณ 2 คนต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เลย

ผมบอกว่าจะไปที่ปราสาทของจ้าวแห่ง En ไนท์พูดซ้ำอีกครั้ง

เฮ้ย!! สถานที่แบบนั้น คนธรรมดาอย่างผมไม่ได้บันทึกไว้หรอก!
ไนท์เองได้ยินแบบนี้ก็ทำอะไรต่อไม่ถูก จึงหันไปปรึกษากับอังโกะ
คนธรรมดา.... เฮ้ย อะไรกัน แล้วถ้าจะไปจริงๆ พวกเราต้องไม่ต้องไปกับเทวดารึไง

มันก็ไม่แปลกหรอก คุณไนท์ เอางี้ดีกว่า ลองวิธีนี้ดู อย่าเพิ่งตื่นตระหนกไป โจรสาวล้วงกระเป๋าไอเท็มออกมา มันเป็นขนนกอะไรสักอย่างสีเงินเป็นประกาย

เดี๋ยวดิชั้นขอขโมยสกิลวาร์ปของคุณหน่อยนะ

ไนท์ฟังที่อังโกะคุยกับนายพรีสหนุ่มคนนี้ เขารู้สึกเลยว่า ตาของเขาจะได้เห็นอะไรที่มหัศจรรย์อีกแน่ๆ วิธีดังกล่าวจะเป็นยังไง

พรีสหนุ่มเปิดวาร์ปขึ้นมา ก่อนที่โจรสาวจะร่ายเวทย์มนต์อะไรสักอย่าง แล้วเธอก็ยื่นขนนกสีเงินนั่นออกไป
ซูมมม....มมมม
แสงจากวาร์ปมันถูกดูดเข้ามาหาตัวขนนกนั่นจนหมด.... ทั้งไนท์และพรีสหนุ่มถึงกับอ้าปากค้าง พูดอะไรไม่ออก มันเป็นทริคเกมที่สวยงามจริงๆ แม้เขาจะเห็นเป็นครั้งแรกก็เถอะ แต่รู้สึกดูท่าทาง ไอ้พรีสนี่ก็คงเพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรกเหมือนกัน เพราะมันอ้าปากกว้างกว่าเราอีก
เอ่อ... โห เฮะ เมื่อกี้คุณทำอะไรครับเนี่ย

อ๋อ... โจรสาวยิ้มให้ เป็นความลับทางราชการค่ะ

ฝีมือยัยอังโกะนี่เข้าขั้นเทพแล้วแฮะ ไนท์สัมผัสได้ นี่ขนาดไม่มีไอดีเป็นของตัวเองนะเนี่ย
จากนั้นโจรสาวปาขนนกอันที่เรืองแสงนั้นลงที่พื้น และภาพที่เขาเห็น มันสามารถสะกดสายตาคนที่เดินผ่านไปมาให้หยุดมองได้มนทันที

ซึมม....มมมม แว๊บบบ...ร์ป
วาร์ปปรากฏขึ้น มันเป็นแสงเอฟเฟคที่สวยงามที่สุด ตั้งแต่ที่ไนท์เคยเล่นเกมมา

เฮ้ รีบไปซี่ จะยืนมองหาอะไรเล่า เวลาไม่คอยท่านะ
โจรสาวกระตุกมือของไนท์ให้รู้สึกตัว ก่อนที่ทั้งคู่จะโดดเข้าวาร์ปนั้นหายไป ท่ามกลางสายตาของคนแถวนั้นที่จ้องมองอย่างไม่ละสายตา โดยเฉพาะนายพรีสหนุ่มที่ไม่ทันจะได้ถามอะไรต่อ ทั้ง 2 คนนั่นก็หายไปแล้ว
ขนนกกลายเป็นวาร์ป..... ขนนกกลายเป็นวาร์ปได้ไงวะ!!

ใช่ แล้วทั้ง 2 คนนั่นจะวาร์ปไปไหนกันล่ะ

ภาพที่ไนท์เห็นตอนนี้เป็นแสงสีฟ้าขาวแว๊บๆ เต็มจอ ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะติดวาร์ปไปโผล่ที่ไหน ดูท่าเกมนี้ความลับอะไรซะเยอะเสียเหลือเกิน ชีวิตนี้สาบานเลยว่าไนท์ไม่เคยเล่นเกมที่มีอะไรซ่อนอยู่เยอะขนาดนี้เลยจริงๆ ทั้งในจอและนอกจอ.....

นี่ อังโกะ เราอยู่ในวาร์ปนานไปหรือเปล่าเนี่ย แล้วงี้เราจะไปโผล่ตรงไหนล่ะ
ไนท์ถามพลางมองซ้ายมองขวา ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าไม่เห็นอะไรนอกจากลำแสง แต่มีเสียงตอบกลับมา

วาร์ปนี้จะไปจอดที่ข้างเมืองทอยส์ลันค่ะ ที่ป่านั้นมีปราสาทโบราณว่างอยู่ ที่นั่นแหละเป็นที่อยู่ของจ้าวแห่ง En Project

งั้น... เหรอ ไนท์เองก็ไม่เข้าใจอะไร แต่ก็พยายามจะเข้าใจ แล้วเมื่อกี้เธอทำอะไรน่ะ ไหนนายพรีสนั่นบอกว่าสถานที่แบบนั้นไม่มีใครเขาบันทึกไว้ไง มอนสเตอร์ที่นั่นเก่งมากเหรอ

ไม่ใช่ เพราะมันไม่ใช่เขตของสมาชิกธรรมดาอย่างพวกเราต่างหาก เป็นกฎที่บัญญัติเกมไว้น่ะ แต่สำหรับคนในอย่างไนท์หนุ่มคงเป็นข้อที่ยกเว้นได้

ไอดีส้มปี๊ดก็เหมือนกันเหรอ....? ไนท์ถาม

อ๋อ เข้าใจว่าคงยังงงกับวาร์ปอันนี้อยู่ใช่มั้ยล่ะ คือก็ไม่มีอะไรมากหรอก มันเป็นระบบที่เพี้ยนๆ ของสกิลในเกมเท่านั้นน่ะ ขนเธอที่นายเห็นเป็นไอเท็มเรียกว่า ขนนกเก็บแสง มันสามารถใช้เก็บแสงอาทิตย์เพื่อเอาไว้ใช้ในที่มืด เช่นในถ้ำ หรือในสุสาน ไว้ช็อตผีดิบก็ได้ เราก็แค่อยากลองดูว่ามันจะเก็บแสงวาร์ปได้หรือเปล่า

ระบบเพี้ยน... ไนท์ทวนคำนั้นอีกครั้ง อังโกะมันรู้ได้ไงเนี่ย

แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะได้นะ แล้วพอเอามาใช้ร่วมกับสกิลวาร์ปที่ขโมยของพรีสมา ก็เป็นอย่างที่เห็น ถ้าไม่มีอะไรผิดเพี้ยนจากความคิดของฉันนะ ขนนกอันนั้นกำลังจะพาพวกเราไปในที่ๆ มันเคยดรอปมา

ไนท์ได้แต่ฟังทุกบรรทัดอันยาวเหยียด นี่คงเป็นเทคนิคเฉพาะที่คนในบริษัทเท่านั้นที่รู้แน่ๆ และขณะที่ไนท์กำลังจะสงสัยอะไรต่อ แสงนั้นก็พาเขามาส่งถึงที่จริงๆ

วาร์....ปปปปป ซึ่มมม!!

ฮิ เป็นอย่างที่คิดจริงๆ ด้วย
โจรสาวยิ้มให้กับผลงานชิ้นโบว์แดงของตน ในขณะที่ไนท์รู้สึกว่า บรรยากาศในป่านี้มาคุสิ้นดี ป่าอะไรก็ไม่รู้ต้นไม้มีใบเป็นสีเทา ไม่เหมือนป่าออร์คที่เขาเคยเข้ามาเลยสักนิด

นี่ เดี๋ยวส่งแค่นี้นะ ชั้นยังมีธุระที่จะต้องทำ โจรสาวพูด เล่นเอาไนท์ถึงกับตกใจ
เฮ้ย...!! ทิ้งกันเลยเหรอ แล้วถ้ามอนสเตอร์มันออกมาล่ะ

กลัวมันจะขอลายเซ็นรึไงล่ะ นี่ โจรสาวหยิบขวดสเปรย์สีเขียวใสออกมา ก่อนจะฉีดไปที่ตัวของไนท์ ฟู่ว...วว

อะ... อะไรเนี่ย กลิ่นแปลกๆ

บาเรียกันแมลงน่ะ มอนสเตอร์แถวนี้ส่วนใหญ่จะเป็นแมลง กลิ่นของสเปรย์นี้จะช่วยกันพวกมันได้ประมาณ 5 นาที แต่มันก็คงเพียงพอแล้วมั้ง

ไนท์รู้สึกใจชื้นขึ้นเยอะ แต่ก็ยังหน้าจ๋อยเล็กน้อย นั่นสินะ เธอยังต้องกลับไปเขียนการ์ตูนนี่ แต่ยังไงก็ขอบใจนะที่อุตส่าห์มาส่ง

โจรสาวยิ้มและยักหน้าให้ จากตรงนี้ให้วิ่งตรงไปได้เลย ฝีเท้าอย่างนายแค่ 5 นาทีคิดว่าคงทัน

ไนท์หนุ่มเช็คเวลาที่เหลืออยู่ในวันนี้ เหลือแค่ครึ่งชั่วโมง พลังขาของเขาตอนนี้พร้อมแล้วที่จะระเบิดมันออกมา
โชคดีล่ะอังโกะ ขอบคุณจริงๆ ที่สละเวลามาช่วยเหลือกัน

ตู้มมม...มม!!

ไนท์สตาร์ทตัวเองเสียจนก้อนหินแถวนั้นกระจาย โจรสาวที่กอดอกมองอยู่ถึงกับตะลึง ยังไม่กล้ากดล็อคเอ้าท์ออกไปทีเดียว จนกว่าเขาจะวิ่งไปจนลับสายตา

โห.... นายนี่ทำตัวไม่เหมือนเลเวล 1 เลยแฮะ ก่อนจะเกาหัวตัวเองเล็กน้อย

จะเข้าใจผิดอะไรก็ช่างเขาเถอะ ยังไงก็คิดว่านายกับฉันต้องได้เจอกันอยู่แล้วนี่ นี่เป็นประโยคสุดท้ายที่เธอพูดคนเดียวก่อนจะออกจากเกมไป

และในขณะที่ไนท์กำลังซอยฝีเท้าชนิดไม่ลืมหูลืมตา ก็มีใครคนหนึ่งติดต่อเข้ามาทางโทรศัพท์ของห้องคอนโทรล
พี่ไนท์ๆ นี่อังโกะนะ พี่อยู่ไหนคะเนี่ย

อ้าว... มีไรอีกเล่า หรือจะบอกว่าฉีดสเปรย์ผิด ไนท์ที่วิ่งไปก็พูดไปด้วย

เห? สเปรย์อะไรอ่า นี่หนูยังไม่ได้ไปไหนเลยนะ

เฮ้ย.... ไนท์เริ่มวิ่งช้าลง จะอำอะไรพี่เล่นเนี่ย พี่จะถึงแล้วนะ ก็เมื่อกี้เธอพาชั้นมาส่งที่ป่าทอยส์ลันไง แถมยังใช้ขนนกเรืองแสงอะไรนั่นด้วย

บ้าสิพี่ ขนนกอะไร หนูขี้แตกอยู่ในห้องน้ำอ่ะ เห็นแต่ของเหลวขมิ้นเรืองแสง อังโกะเองก็งงไม่แพ้กัน เมื่อกี้พี่ไนท์ไปเจอใครมา

ก็เป็นโจรผู้หญิง ไอดีส้มปี๊ดไม่ใช่เหรอ

ยัยส้มมันเล่นพรีสหูกระต่ายต่างหากล่ะพี่

อ้าว.... แล้วยัยนั่นใครล่ะเนี่ย ตอนนี้ไนท์เริ่มวิ่งไปสะดุดไปแล้ว หรือว่า.....

หนูไม่รู้นะ พี่จะไปถึงก็ดีแล้ว เดี๋ยวหนูกลับไปเขียนขี้ เอ้ย ไม่ใช่ กลับไปเขียนการ์ตูนต่อล่ะ บาย....

เฮ้ย!!! เดี๋ยว!! อังศุมาลิน!! เดี๋ยวดี๊!! ไนท์พยายามจะเรียกไว้ แต่อังโกะก็ชิ่งไปซะแล้ว

ตอนนี้ในหัวของไนท์มีเรื่องให้งงเพิ่มขึ้นอีกเรื่อง เขารู้สึกมึนตุบๆ ยังไงไม่รู้ แต่ก็พยายามคิดถึงเรื่องตรงหน้าเข้าไว้ เฮ้ย ตายล่ะ ไม่น่าผ่อนสปีดเลย กลิ่นเริ่มจางแล้ว
ไนท์รู้สึกตัว ไม่ได้การล่ะ ว่าแล้วเขาก็ติดเจ็ทชนิดสุดแรงเกิดเลยทีเดียว

สงสัยตอนเจอจ้าวแห่ง En คงจะมีอะไรแปลกๆ ให้ดูอีกแน่เลย

(อ่านต่อวันที่ 25 / 05 /50 )