Knight to meet you 2
EN Project

ความเดิมตอนที่แล้ว
- EN Project คือชื่อชั่วคราวของเกมออนไลน์ที่สมจริงที่สุดในยุคนี้ ไนท์หนุ่มผู้ซึ่งห่างหายจากการเล่นเกมออนไลน์ไป 2 ปีเต็มๆ ได้เข้าเล่นเกมอีกครั้งตามคำเชิญชวนของบริษัท World Soft ในฐานะของสมาชิกพิเศษ ซึ่งการเล่นครั้งแรกของเขาก็ต้องเจอกับออร์คลาว่า มอนสเตอร์ที่แม้แต่ผู้เล่นเก่งๆ ยังต้องขยาด นั่นเป็นเพราะการคีย์ข้อมูลผิดพลาดของฝ่ายระบบ หรือจงใจ? แต่ที่แน่ๆ ความมหัศจรรย์ของผู้เล่นมือใหม่อย่างไนท์หนุ่มก็ได้ออกสู่สายตาชาวโลกย่านสยามสแควร์เรียบร้อยแล้ว ออร์คลาว่าที่ว่าเก่งฉกาจไม่สามารถโจมตีโดนไนท์เลยแม้แต่หมัดเดียว นั่นเป็นเรื่องบังเอิญ หรือฝีมือกันแน่นะ.....

ตอนที่ 2"ผู้ควบคุม"

ที่ร้านนมสดแห่งหนึ่งในย่านสยาม สาวหน้าตาดี 1 คน กับสาวหน้าตาเกือบจะดีอีก 1 คน กำลังนั่งคุยกันอยู่ที่โต๊ะสำหรับนั่ง 2 คน ตำแหน่งติดกระจก

นี่อังโกะ เค้าจำไม่ได้จริงๆ เลยนะเนี่ย ว่าครั้งสุดท้ายที่เค้าเห็นคนหลบหมัดเจ้าออร์คลาว่าได้เนี่ย มันเป็นวันที่เท่าไหร่ กี่โมง กี่นาที กี่วินาที
สาวน้อยส้มปี๊ดในชุดนักศึกษา เธอหยิบชิ้นขนมปังจิ้มสังขยาใบเตย พลางทำท่านึกคิดน่ารักที่สุดเท่าที่ชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งจะทำได้

เอ หรือว่าเมื่อ 3 ปีที่แล้ว
เฮ้ยๆ ยัยส้ม เมาสังขยาเหรอ เมื่อ 3 ปีที่แล้ว EN Project ยังไม่ตัดสายสะดือเลยนะยะ อังโกะที่กำลังนั่งใช้เมจิกถมดำต้นฉบับอยู่ท้วงขึ้นมา

เออใช่ แหะๆ ส้มปี๊ดแก้เขินด้วยการเอานิ้วจิ้มสังขยาเปล่าๆ ขึ้นมาดูด ก่อนจะต่อเนื่องด้วยการหยิบแก้วนมเย็นของอังโกะมาดูดเล่น

เฮ้ยๆ แก้วชั้น ถือโอกาสมั่วเชียวนะแก.... นี่ถ้าว่างนักตะเองก็ช่วยเอายางลบๆ เส้นดินสอหน่อยได้ไหมคะ เดี๋ยวบ่ายสองครึ่งเค้าต้องไปส่งต้นฉบับแล้ว

นี่.... ว่าแต่นาย Unknown คนนั้นน่ะ ท่าทางจะดังใหญ่แล้วนะเนี่ย เชื่อมั้ยเมื่อเช้าเค้าไปดูที่เว็บบอร์ดมานะ มีแต่คนพูดถึง เมื่อวานเขาบอกว่าชื่ออะไรน๊า ชื่อไนท์... ใช่ๆ ชื่อไนท์แหละ

ชื่อเหมือนพี่ไนท์หนุ่มเลยแฮะ.... ว่าแต่ คิดว่าใช่ป่ะล่ะ อังโกะชะงักไปแป๊บนึง

อืม ไม่ใช่หรอกมั้ง เมื่อวานที่เห็นในจอคนนั้นเขาดูนิ่งๆ นะ ไม่ค่อยตลก หรือเล่นมุขควายอะไรเลย ส้มปี๊ดทำท่านึก ก่อนจะหยิบแก้วนมของอังโกะไปยกซดจนหมด

( ซูดด0...00 ) อุ๊ย หมดแล้ว นี่ไม่ใช่แก้วของเรา ที่นี่ที่ไหนหรือท่านนักบวช... โอวว หรือว่าดินแดนเวทย์มน...(ป็อก!!) โอ้ย อังโกะมองอย่างเอือมระอา ก่อนใช้ปากกาหัวม้าเคาะหัวเพื่อนซี้ทีนึง
นี่! ตะกละแล้วอย่าเล่นมุขความจำเสื่อม เติมน้ำเปล่าให้ด้วย

จ้า.... แหม ส้มปี๊ดทำน่ารักกลบเกลื่อน ก่อนจะลุกขึ้นไปรินน้ำที่อยู่ในเหยือกใกล้ๆ
ว่าแต่กินเยอะเหลือเกินนะตัวเอง เดี๋ยวอ้วนขึ้นมาก็ใส่ชุดคอสเพลย์ไม่ได้หรอก
อิอิ... ก็เค้าจะเป็น En Girl คนแรกที่อ้วนเป็นหมูไงจ๊ะ ส้มปี๊ดเอาแก้วมาวางที่เดิม ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูเวลา นี่.... เดี๋ยวเค้าไปก่อนนะ ใกล้ได้เวลาเข้าเรียนแล้วล่ะ

จ๊ะๆ จะไปห้ามอะไรเธอได้ล่ะคะ แม่สาวฮอต มามั่วกินของคนอื่นแล้วก็ไป
ส้มปี๊ดหยิบกระเป๋าถือขึ้นมาคล้องไหล่ ก่อนจะส่งซิกเป็นที่รู้กันสองคนระหว่างเพื่อนสนิท แล้วก็เดินออกหน้าร้านไป ท่ามกลางสายตาของหนุ่มๆ ในร้านที่มองตามไม่ขาดสาย รู้เลยว่าในหัวคงคิดอะไรลามกอยู่แน่ๆ

บริ๊พฟฟ... ...... (ตื่อ.... ตื่ออ... )
เสียงโทรศัพท์มือถือแบบบริ๊ฟครั้งเดียวของใครคนหนึ่งดังขึ้นในลิฟท์แก้วของตึก En Plaza ความดังระดับ 5 เล่นเอาทุกคนที่อยู่ในลิฟท์หันมามองต้นเสียงพร้อมกัน ไนท์ที่กำลังล้วงมือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกงมองหน้าทุกคนที่มองเขา โดยเฉพาะไอ้อ้วนโอตาคุที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา จ้องเขาตาไม่กระพริบเลย

เอ่อ เสียงมือถือครับทุกท่าน ไม่ใช่ระเบิด.... คือ อย่าจ้องผมด้วยสายตาแบบนั้นสิครับ แหะๆ ไนท์พยายามหัวเราะกลบเกลื่อน ก่อนจะมองชื่อว่าใครโทรมา ที่จอสีของเขาขึ้นว่า กั๊ตจัง... สายเข้า
ชาติที่แล้วเป็นไก่รึไงวะไอ้นี่ โทรจิกอยู่ได้

ไนท์ยังไม่กดรับสาย เขารอจังหวะให้ลิฟท์จอดจนผู้คนออกไปจนหมดก่อน แล้วจึงค่อยกดรับ
ฮัลโหล.... คุณ จะจิกผมไปถึงไหนเนี่ย เดี๋ยวถึงแล้วค่อยคุยกันก็ได้ ผมอยู่ในลิฟท์แล้ว ไนท์พูดพลางเหลือบมองเลขชั้น ตอนนี้ถึงชั้น 15 ขั้น 50 ใช่มั้ย

อ้อ ช่ายแล้ว.... งั้นอีกสัก 10 นาทีน่าจะถึงสินะ เสียงในโทรศัพท์ตอบกลับมา เป็นไงล่ะครับคุณไนท์ ฟอร์มการเล่นของคุณเมื่อวาน ฮ่าๆๆ กลายเป็นทอล์คออฟเดอะทาวน์ไปแล้วใช่มั้ย

อ๋อ... มันก็ใช่ ไนท์ทวนนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าที่เขาออกมา ตั้งแต่ขึ้นรถไฟฟ้าจนถึงที่นี่ มีแต่คนซุบซิบแต่เรื่องเขา ก่อนจะพูดต่อ แต่มันก็ไม่ใช่ฝีมือพวกคุณรึไงล่ะครับ เล่นเอาภาพผมไปออกอากาศแบบนั้น

อ้าว มันก็ไม่ผิดนี่ครับ En Project มันก็ต้องมีไฮไลท์ในแต่ละวันอยู่แล้ว เพียงแต่เมื่อวานคุณเป็นตัวเอก แค่นั้นเอง อีกอย่างผมสาบานนะว่า ทางเราไม่ได้โปรโมทอะไรเพิ่มเติมเลย

เหรอ หมายถึงคุณรู้อยู่แล้ว ว่าผมต้องเจอกับออร์คลาว่า แต่คุณรู้ว่าผมจะหลบหมัดมันได้ อันนี้ล่ะคุณจะอธิบายยังไง ผมน่ะเลเวล 1 นะแถมยังเล่นเป็นครั้งแรกด้วย

. ..

อ้าว อย่าเงียบสิครับ
เออ เอางี้ดีกว่านะ เรื่องนี้เดี๋ยวมาคุยที่ออฟฟิตดีกว่า
ตรงนี้เลยก็ได้ หรือกลัวใครจะได้ยิน ไนท์รีบใส่ทันที ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ในลิฟท์ตอนนี้มีผมอยู่แค่คนเดียว

เหอ.... ผมอีกคน แล้วก็ซากุระจังด้วย มือลึกลับสะกิดไนท์จากข้างหลัง

อ้อ แล้วก็มีไอ้นี่อีกคน กับซากุ.... เย้อยยย!!!! ใครวะ!!! ไนท์สะดุ้งเฮือก เขาหันไปทันที เป็นโอตาคุร่างอ้วนแว่น เหงื่อชื้นเล็กน้อย ในมือถือฟิกเกอร์สาวน้อยซากุระ คนเดียวกับที่จ้องเขาตั้งแต่ชั้นแรกนั่นเอง

นี่แกยังไม่ลงไปอีกเร๊อะ!!!!
อะไร ใคร คุณไนท์! เสียงในโทรศัพท์สงสัย โวยวายอะไรของคุณเนี่ย

เหอๆ.... ไอ้อ้วนหยิบผ้าขนหนูมาเช็ดเหงื่อ คือวันนี้ซากุระจังบอกผมว่าอยากขึ้นลิฟท์เล่นน่ะงับ เหอๆ

โอเค เดี๋ยวถึงออฟฟิตแล้วค่อยคุยกันก็ได้ แค่นี้ก่อนนะครับ ไนท์รีบกดวางสายทันที ก่อนจะกลับมาสนที่ไอ้มนุษย์นอกสายตาคนนี้ต่อ เรามองผ่านมันไปได้ไงวะเนี่ย

ได้ยินหมดแล้วอ่า..... นายนี่เอง สอนเราพลิ้วมั่งเด่ะ
ไนท์ถอนหายใจ ในใจยังติดใจไม่หาย เอ หรือว่าไอ้นี่มันไม่มีรังสีของมนุษย์
เหอ.... สอนเราพลิ้วมั่งเด่ะ อยากเก่งอ่า

นี่แกจะไปถึงชั้นไหนเนี่ย ไนท์ถามกลับคนละเรื่องเลย แกคงไม่ตามชั้นไปตลอดหรอกใช่มั้ย
อยากพลิ้วอ่า สอนมั่งเด่
ไอ้เปรต นี่ไม่ได้ฟังที่ตูถามเลยใช่มั้ยเนี่ย
เฮ้ย ดูปากนะ ผมถามคุณว่าจะไปชั้นไหน ถ้าไม่ตอบผมก็ไม่บอกเคล็ดลับคุณนะ

ไอ้อ้วนเอาหูไปแนบกับตัวฟิคเกอร์ ก่อนจะตอบ เหอ... ซากุระจังบอกว่า จะรอจนกว่าจะเหลือเราเพียง 2 ต่อ 2 ในลิฟท์ แล้วเราก็จะฮันนีมูนในลิฟท์ด้วยกันรอบนึง เหอ.... บอกแบบนี้เค้าเขินแย่เรย... พูดจบมันหน้าแดงซะด้วย
อ๋อ เหรอ..... เด็กน่ารักดีนะ ขอเบอร์ได้มั้ย
เหอ... ไม่ได้ ซากุระแฟนผม ผมหวง

ไนท์ถอนหายใจอย่างหนักกบาลสุดๆ พลางดูเลขชั้นลิฟท์ที่เลื่อนขึ้นไป ชั้น 37 แล้ว เมื่อไหร่จะถึงซะทีวะเนี่ย แล้วระหว่างทางไม่มีใครกดลิฟท์ช่วยตูเลยเหรอ หลอนนะอยากให้รู้ เบย เบ ไนท์เอามือล้วงกระเป๋าก่อนหันไปมองหน้าเหงื่อๆ ของมัน

แล้วเขาก็ถอนหายใจยาวๆ อีกครั้ง เฮ้อออออออ......ออ กรำแท้ๆ

เป็นไงบ้างคะ... ฮี่
ตัดกลับมาที่โต๊ะ บ.ก หนังสือการ์ตูน En Comic อังโกะที่ยืนส่งต้นฉบับท่าทางอารมณ์ดีเต็มที่ ต่างกับพี่หมีแพนด้า บ.ก หนุ่มไฟแรง หน้าโหดแต่ชอบใส่ที่คาดหูแมว ที่กำลังอ่านต้นฉบับแล้วพยายามทำอารมณ์เหมือนจะให้สนุกตามที่น้องอ้วนแว่นนำเสนอมา

คือมัน... งงนะเนี่ย พี่แพนด้าเลิกอ่านต้นฉบับแล้วมาคุยกับเธอ
งงอะไรพี่ นี่การ์ตูนแฟนตาซีนะคะ ไม่ใช่โคนัน อังโกะยังยิ้มอยู่

คนไหนพระเอกวะ....
บ.ก หนุ่มยื่นต้นฉบับให้ อังโกะรีบหุบยิ้มก่อนจะส่งต้นฉบับคืน ก่อนจะวิ่งอ้อมโต๊ะไปไขข้อสงสัย คนนี้ไงพี่!! (เอานิ้วจิ้ม) ชื่อมาโมรุ!! อายุเพิ่งย่างฉิบห้า

เออ ก็นั่นแหละที่ผมจะด่า!! ผมนึกว่านางเอกนะนั่น ทำไมหน้ามันหวานน่ารักแบบนั้นล่ะครับ!!
อ้าว พี่นี่ไม่เข้าใจ ก็เด็กใสๆ ไงคะพี่ น่ารัก อ่อนโยน น่าทะนุถนอม
เฮ้ย แต่มันอ้อนแอ้นเกินไป!! บ.ก แกพยายามยกมือทำท่าประกอบ การ์ตูน En Project มันต้องลุยๆ กว่านี้ ใสก็ได้ แต่ต้องพอประมาณ แล้วนี่คุณเขียนอะไรของคุณ ผมให้ไป 20 กว่าหน้า อ่านจบยังไม่เห็นต่อสู้ส้นมืออะไรกันเล๊ย

ไม่ใช่!! ต่อสู้สิคะพี่ ทำไมจะไม่ต่อสู้ พระเอกเขาต้องต่อสู้กับความรู้สึกนะคะ อังโกะก็พยายามทำท่าประกอบให้ดูอินเช่นกัน ความรู้สึกที่เพื่อนชายเขาต้องเปลี่ยนไป.... จากการสะดุดไอเท็มเปลือกกล้วย หัวฟาดพื้น ความจำเสื่อม...
ไม่ใช่ต่อสู้ภายในแบบนั้น ผมอยากได้แบบเป็นรูปธรรม เข้าใจไหม แบบออกแอ๊คชั่นจริงๆ ไปเลย เช่นต่อสู้กับมอนสเตอร์ ยิงเวทย์ ปล่อยแสง อ่ะพิ่ว อ่ะพิ่วว....

อู้ยยย...สส งั้นพี่ต้องรอตอนหน้าเลยนะคะพี่ รับรองได้เห็นแอ๊คชั่นสมใจนึก บางลำพู พระเอกต้องช่วยให้เพื่อนคืนสติ แล้วฝนก็ตกค่ะพี่ ออกแอ็คชั่นกันกลางสายฝน เนื้อแนบ.....

เฮ้ยยย!!! บ.ก แพนด้า รีบยกมือเป็นสัญญาณว่าบอกให้หยุด

หยุดๆ พอ ไม่ต้องเล่าต่อ พี่แพนด้าพูดพลางหยิบผ้าขึ้นมาซับเหงื่อ จัดหูแมวให้เข้าที่เข้าทาง
เอ้า หนูไม่ได้เล่า (เหล้า) นะคะพี่ เสิร์ฟไวน์กันเห็นๆ เลย อังโกะยิ้มยียวน
ฟังแล้วแสบรูตูดขึ้นมาทันที.... เอ่อ พี่รู้สึกว่าคุณน้องอังโกะ จะตีโจทย์ผิดไปหน่อยนะครับเนี่ย พี่บ.ก พยายามอธิบาย ทั้งที่ใจจริงจะรู้สึกว่ามันไม่หน่อยแล้วก็เถอะ ความไม่ปลื้มของเขาเล่นเอานักเขียนการ์ตูนสาวหน้าบูดเป็นนมค้างสต็อกเลยทีเดียว

ติ๊งงง....งงง
โอ.... เสียงสวรรค์ชัดๆ ไนท์หนุ่มทำท่าแทบจะขอบคุณพระเจ้าทันทีเมื่อได้ยินเสียงลิฟท์หยุด ในที่สุดเขาก็มาถึงชั้น 50 จนได้ เขากำหมัดประกาศชัยชนะก่อนจะเอาทิชชู่ที่อุดหูทั้ง 2 ข้างออก ประตูลิฟท์ค่อยๆ เปิดออกช้าๆ แสงแห่งอิสรภาพส่องเข้ามาในห้องโดยสาร ชายหนุ่มผู้ซึ่งรอมาตลอดค่อยๆ ก้าวขาซ้ายออกไป.....

พรืดด!!! แต่ทันใดนั้นเขาแทบร่วง มีมือขนาดใหญ่ดึงคอเสื้อเขาจากข้างหลัง
เฮ้ย!! ไอ้.... อะไรอีกว๊ะ!! ไนท์ถึงกับวีนแตกเพล๊ง เนื่องจากเสียฟอร์มเกือบจะล้ม ก่อนจะหันมาแยกเขี้ยวใส่ประหนึ่งยักษ์ทศกัณฑ์ ก็มีอยู่คนเดียวน่ะแหละ
ไอ้อ้วน แกจะดึงชั้นทำไม๊!! ว้อยยย!!! แกก็ได้อยู่กับยัยซากุรางิ 2 ต่อ 2 สมใจอยากแล้วไง
เหอ.... แฟนผมชื่อซากุระ ไม่ใช่ซากุรางิ
เออ นั่นแหละ!! แม่สุดสวยของแกนั่นแหละ ทำไม แกจะให้ชั้นเป็นบาทหลวงจัดงานแต่งให้แกในลิฟท์ด้วยเร๊อะ!!
เหอ.... ไม่ใช่ นายยังไม่ได้สอนเราพลิ้วเลย
ไนท์หนุ่มกลับมาถอนหายใจอีกครั้ง เออ เว้ย ก็ไอ้ประโยคนี้แหละที่ทำให้เขาต้องใช้อุปกรณ์ยัดรูหู อย่าบอกนะว่าขนาดอุดหูกันต่อหน้าแล้วมันไม่ได้สนเราเลย
สอนเราพลิ้ว.... พลิ้ว.... เหอ... พลิ้วๆ พลิ้วๆ อ่ะวิ้วๆ
ไนท์รู้สึก รอยยิ้มของมันกวนอวัยวะที่ใช้เล่นฟุตบอลดีจริงๆ ก่อนจะเดินเข้าไปตบบ่า โอเค ยอมแล้ว บอกก็บอก

ฟังนะ กินอาหารให้ครบ 5 หมู่ ดื่มนมเยอะ.... เยอะ เล่นกีฬาให้มาก..... มาก และที่สำคัญที่สุด ถึงจังหวะนี้เจ้าอ้วนกลั้นหายใจฟัง

การ์ตูนสาวน้อยน่ะเพลาๆ ความบ้าลงหน่อย!!! อย่าหักโหมให้มันมากนัก!!! เทพใหญ่แล้วนะแก ถึงขั้นคุยกับตัวฟิกเกอร์ได้เนี่ย!!

ไนท์อาศัยจังหวะที่เจ้าอ้วนกำลังประมวลคำพูด คว้าตัวหนูซากุระเอามาจ่อใกล้ๆ ปาก เข้าใจมั้ยว้อยยย!!!
ก่อนจะส่งคืนให้ ตบท้ายด้วยการกระแทกปุ่มปิดประตูลิฟท์ทีนึง ประตูค่อยๆ ปิดลง ไนท์ยกชี้เป็นภาษามือประมาณว่า อย่าตามตูมา... ไม่งั้นเจอลูกเตะนากามูระ

นายอ้วนกับแฟนสาวได้แต่ยืนมองการจากไปนิ่งๆ ทันทีที่ประตูได้ปิดลงสนิท เหอ.... ซากุระจัง เจ้าอ้วนหน้าหงอย
อดพลิ้วเลยอ่า.... ที่บ้านเค้ามีแต่บะหมี่ถ้วย กีฬาก็เล่นไม่เปง.

ส่วนทางอังโกะก็ยังหน้าบูดไม่เลิก
โธ่... บ.ก. แพนด้าขา คือแบบว่ามันไม่แนวนะคะเนี่ย ไขมันเซ็งเลยนะคะแบบเนี้ย
มืออาชีพรึเปล่าคุณ... ผมเป็น บ.ก. นะ ผมบอกว่าแนวแอ็คชั่นก็แอคชั่นสิ
ก็แอคชั่นของหนูเขียนแบบนี้นี่คะ
แล้วถ้าให้เขียนแนวโรแมนติกล่ะ
หนูก็จะเขียนแบบนี้แหละค่ะ
แล้วถ้าแนวไซไฟล่ะ
ก็แบบนี้แหละค่ะ
วัยรุ่นใสๆ
ก็แบบนี้เลยค่ะ
ย้อนยุค
เดินเรื่องไปสักพักเดี๋ยวจะย้อนให้ค่ะ
ทำอาหาร
กินเนื้อกันอร่อยเลยล่ะค่ะ
ตลก ไส้แตก
เติมมุขได้ค่ะ จัดให้
ดราม่า ชีวิตเครียดๆ
การ์ตูนของหนูเรื่องนี้น่ะครบเครื่องค่ะ

บ.ก ผู้น่ารักทำท่าแทบจะเอาหัวโขกโต๊ะตายให้มันรู้แล้วรู้รอด เธอนี่มันมืออาชีพจริงๆ.....
อุ๊ย ขอบคุณค่ะ อังโกะยิ้ม หน้าด้านมาก
หมายถึงอาชีพผ่าฟืน.... ผมว่าคุณกลับไปรับจ้างผ่าฟืนเหมือนเดิมเถอะ คุณมันเทพเกินไปแล้ว บ.ก แพนด้า พูดเสียงเหนื่อยหน่าย พร้อมกับรวบต้นฉบับทั้งหมดคืนไห้ และพลันสายตาเขาก็ไปจ๊ะเอ๋กับใครคนหนึ่ง

อ้าว... แล้วนั่นใครล่ะ คุณมาหาใคร แล้วมันก็เป็นเวลาเดียวกับที่ไนท์หนุ่มเดินเข้ามาในออฟฟิตพอดี ส่วนอังโกะที่กำลังอยู่ในอาการซึมกระทือ เดินก้มหน้าสวนไปไม่ได้สังเกตเลยแม้แต่น้อย

คือผมมาหาคุณกั๊ตจัง.... เอ้ย ไม่ใช่ คุณทวินทร์ มากัส น่ะครับ ไนท์หนุ่มตอบ ท่าทางยังเงอะๆ งะๆ เหมือนยังไม่ชินกับบรรยากาศสำนักงานใหญ่
นัดไว้หรือเปล่า
เอ่อ นัดครับ เขานัดผมทุกๆ 5 นาทีเลยครับวันนี้ ไนท์ทำหน้าเบื่อหน่าย

เฮ้ย!! อังโกะ!! บ.ก แพนด้าตะโกนเรียก แต่อังโกะที่กำลังจะเดินไปเปิดประตูทำเป็นไม่ได้ยิน
อังโกะ ยัยอังโกะ ฟูจิโกะ!!

มีอะไรให้รับใช้เจ้าคะ!! หมูอ้วนวิ่งติดเจ็ทกลับมาที่โต๊ะทันที ตกลงพี่เข้าใจแนวของหนูแล้วใช่มั้ยคะ

ไม่ใช่.... เธอช่วยพาพี่คนนี้ไปห้องคุณมากัสหน่อยสิ เดี๋ยวพี่จะออกไปกินข้าว
อะไรพี่....!! หนูไม่ใช่ฝ่ายประสานงานนะคะ หนูเป็นว่าที่นักเขียนการ์ตูนเบอร์ 1 ของประเทศ. อังโกะอารมณ์เสีย แต่ท่าทางพี่ บ.ก จะไม่สน ด้วยความรมณ์เสียก็เลยกระชากคอเสื้อพี่ไนท์ลากถลูถูไถไปกับพื้น โดยที่แทบไม่ได้มองหน้าเจ้าของเสื้อเลย
มานี่เลยนาย!! ห้องคุณมากัสน่ะมาทางนี้ เลี้ยวขวา!! ตรงไปหน่อยนึงแล้วเลี้ยวซ้าย!! แล้วก็ตรงไปอีก!!

เฮ้ยยยยยยย!!! เดี๋ยวเจ๊!! เจ็บนะ!! อะไรวะเนี่ย ทำไมวันนี้ตูเจอแต่คนแปลกๆ ว๊ะ!!
ท่ามกลางสายตาของพนักงานที่อยู่ในชั้นนั้น ไนท์สังเกตแล้วว่าผู้ที่กำลังจะสังหารเขาอย่างโหดเหี้ยมนั้นคือยัยอังโกะ เพื่อนซี้ของหนูส้มปี๊ดนั่นเอง
อังโกะ!! เฮ้ย!! นี่พี่เอง พี่ไนท์เอง!!

ไนท์เน้อยไหน ไม่รู้จักโว้ย!!
ไนท์หนุ่ม!! ซอกหลืบ!! นี่จำกันไม่ได้แล้วเรอะ!!

ตุบบ...บ อังโกะปล่อยพี่ไนท์ลงกระแทกพื้น เลือดกำเดาไหลนิโหน่ย ทุกอย่างหยุดนิ่งไม่ไหวติง ต้นฉบับที่อยู่ในมือของนักเขียนร่วงลงสู่พื้น น้ำตาไหลเป็นแสงปริ๊งๆ ประกาย ก่อนที่สาวเจ้าจะวิ่งเข้ามาเฮดล็อคด้วยความคิดถึง ย๊ากก...ก!!
โฮ...!! พี่น๊ายยย!! พี่หายไปไหนมา!! หนูนึกว่าพี่ตายไปแล้ว!!! พี่ยังมีชีวิตอยู่!!! โฮ....กกก

เฮ้...ยย แอ๊..ค ปล่อย... โว้...ย เดี๋ยว... ชั้นจะ... ได้.... ตายเพราะแก.. นี่แหละ... ยัยอ้วน....
ในที่สุดอังศุมาลินก็ได้เจอโกโบริอีกครั้ง..... ท่ามกลางความงงงวยของพนักงานที่หยุดดูเหตุการณ์ชั่วคราว อังโกะรู้สึกตัวรีบปล่อยมือ ความรู้สึกแบบนี้นอกจากในสนามรบแล้วก็มีที่นี่แหละ เล่นเอาเกือบตาย

คือ... ไม่มีอะไรครับ ไนท์พูดกับพนักงานที่จ้องเขา แบบว่า เรากำลังซ้อมละครเวทีกันอยู่
อุ๊ย เรื่องอะไรเหรอคะเนี่ย เด็กถือแฟ้มเอกสารคนหนึ่งถามด้วยความสนใจ
คู่กรรมรีเทิร์นครับ ภาคอังศุมาลินยกล้อ โอยย

ที่ห้องทำงานของ Mr. มากัส ผนังสีดำโมเดิร์น โต๊ะกระจกสีดำขลับ ด้านหลังผู้ชายร่างใหญ่ที่สวมสูทสีดำ หนวดจิ๋มที่ไว้อย่างน่ารักนั้นทำให้ไนท์หนุ่มนึกภาพออกเลยว่า เมื่อชาลี แชปปลิ้น ไปเล่นมวยปล้ำจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร
เอ่อ คุณแต่งห้องไว้ทุกข์ให้กับใครเหรอครับเนี่ย ไนท์หนุ่มถามเพราะอดสงสัยไม่ได้จริงๆ
ฮ่าๆๆ ก็ไม่มีอะไรมาก เจ้าของห้องหมุนเก้าอี้รอบนึง ก็แค่ไว้อาลัยให้กับเกมออนไลน์เก่าๆ ที่ถึงแก่กรรมไปเพราะการมาของ En Project

เหมือนคุณจัดฉากรอไว้ เหมือนที่ผมเจอเมื่อวานใช่ไหม
ไม่รู้สิครับ แต่คุณเองก็ปฏิเสธการติดต่อของเราไปนี่ อันนี้ผมไม่ได้บังคับคุณนะ Mr. มากัสหยิบป็อกกี้ขึ้นมาสูบ (คุณอ่านไม่ผิดหรอก ขึ้นมาสูบจริงๆ)
แต่ฝนก็ตกถูกจังหวะดี แล้วฟ้าผ่าก็แม่นนะฮะ เข้าเต็มๆ หัวออร์คลาว่าเลย ไนท์เอามือล้วงกระเป๋า ตกลงเมื่อวานผมเล่นเกม หรือเกมกำลังเล่นผมอยู่กันแน่

อืม...ม ผมว่าเลิกพูดเรื่องนี้เถอะนะ มาว่าเรื่องงานของคุณเลยดีกว่ามั้ย หนุ่มใหญ่เคี้ยวป็อกกี้ เปลี่ยนสีหน้าไปในทันที
โอเค ถ้าจะเอายังงั้นก็ได้
ไนท์ว่ายังไงก็ว่าตามกัน เพราะดูท่าทางเจ้าเล่ห์ของผู้ใหญ่คนนี้แล้วเหมือนกำลังพยายามปิดความจริงกับเขาจริงๆ อีกอย่าง ตอนนี้เขาเหมือนตกหลุมของบริษัทนี้ไปมากกว่าครึ่งตัวแล้ว สิ่งที่เขาทำได้ตอนนี้ก็ได้แต่ต้องหลิ่วตาตามไปเท่านั้น

ตอนนี้หนังสือในเครือเราที่เกี่ยวกับ En Project นะครับ มีอยู่ 4 เล่ม เล่มหนึ่งเป็นเกี่ยวกับเทคนิคเกม เล่มที่ 2 เป็นเกี่ยวกับการ์ตูน เล่มที่ 3 เป็นหนังสือของชมรม En Club ส่วนเล่มสุดท้ายเป็นเกี่ยวกับข่าวเกม วาไรตี้โดยรวมๆ

ไนท์ได้ยินแล้วรู้สึกตกใจเล็กน้อย เป็นการเตรียมการที่ไม่เนียนเลย ถ้าค่อยๆ ให้ลองงานไปทีละเล่มก็ว่าไปอย่าง เพราะเราก็ห่างหายจากงานเขียนไปนาน แต่นี่ซัดมาพร้อมกันทีเดียว 4 เล่ม
แล้วผมต้องเขียนเล่มละกี่หน้าล่ะครับเนี่ย

ตอนนี้ผมโล๊ะนักเขียนเก่าออกไปแล้ว ผมว่าเขาตลกไม่เท่าคุณนะ คุณเขียนแทนเขาได้เลย เล่มละ 2 หน้า หน้าคู่สีด้วยนะคุณ

แล้วผมรู้ด้วยว่าคุณน่ะถนัดเขียนพวกบทสัมภาษณ์ นี่เลย งานแรกนี้ผมว่าคงเหมาะกับคุณ คุณรู้จักจ้าวแห่ง En Project มั้ย?
ไม่รู้จัก ไนท์ตอบ ก่อนจะหันไปมองหน้ายัยอังโกะที่ทำท่าสนใจเหลือเกินอยู่นอกประตูกระจก
เอ่อ คุณไนท์จะไปเปิดประตูให้เขาเข้ามาก็ได้นะ
ไนท์เอามือขวาออกจากกระเป๋า ก่อนจะทำสัญญาณบอกให้อังโกะเข้ามา

นักเขียนการ์ตูนมาทำอะไรตรงนี้ล่ะ มาหาข้อมูลเหรอ
เอ่อ... คือ อังโกะพยายามตีหน้ามึน

เดี๋ยวตอนเข้าเกม คุณให้น้องคนนี้พาไปที่ปราสาทของจ้าวแห่ง En Project ก็ได้
เฮ้ย!! เจ้านายค่ะ!! แต่หนูไม่มี ID En นะคะ อังโกะพยายามปฏิเสธสุดชีวิต
ก็ใช้ไอดีของส้มปี๊ดเพื่อนคุณซี่ อย่าบอกนะว่าที่เข้าไปเล่นด้วยกันทุกวันน่ะไม่ได้รู้เลย ถ้าไม่รู้ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวทางระบบจะแฮคมาให้เป็นกรณีพิเศษ

เฮ้ย... ส้มปี๊ดเล่นเกมนี้ด้วยเหรอ ไนท์ถามด้วยสีหน้าตกตื่น
อือ... อังโกะยักหน้า ตอนนี้มันเล่นจนได้ดิบได้ดีไปแล้วค่ะพี่ หนูสิยังเป็นนักเขียนไส้อืดอยู่เลย

แต่ผมว่าคงไม่ต้องให้ใครนำทางก็ได้มั้งครับ ไนท์กลับมาพูดกับM r. มากัส ต่อ
พอผมเข้าเกม คุณก็ส่งผมไปหน้าปราสาทเลยก็ได้นี่

อย่าประชดผมสิคุณไนท์ ผมก็รู้อยู่แล้วว่าคุณไม่ได้ต้องการอย่างนั้น
อังโกะกระซิบ พี่ไนท์จะเป็นผู้เล่นคนแรกเลยนะคะเนี่ย ที่จะได้เข้าปราสาทของจ้าว En Project
อะไรนะ แล้วตกลงไอ้จ้าวอะไรนั่น มันเป็นใครกัน
โธ่พี่ เดี๋ยวเจอมันพี่ก็รู้เอง พี่น่ะรู้จักมันดียิ่งกว่าหนูอีก จังหวะนี้ไนท์หันไปมองหน้าที่ยิ้มอย่างมีนัยเล็กๆ ของมากัส

ท่าทางผมคงได้เป็นไฮไลท์ประจำวันอีกแล้วใช่มั้ย.....

บทสัมภาษณ์ 2 หน้ากระดาษ พร้อมภาพประกอบ อย่าลืมตัดสกรีนชอตมาด้วยนะครับ
ได้ จัดให้!! ไปกันเหอะอังโกะ ไนท์หนุ่มไฟแรงเต็มที่ เขากระชากคอเสื้ออังโกะออกไปจากห้องอย่างมุ่งมั่น ร่างที่ของน้องหนูถลูถูไถไปกับพื้น ชายหนุ่มไม่รู้สึกว่ามันหนักเลยแม้แต่น้อย ถ้าเทียบกับความรับผิดชอบที่ใหญ่ยิ่งที่เขาจะต้องเจอกับมันนับจากนี้
พี่น๊ายย!!! หนูขอโทษษ!!! หนูผิดไปแล้ววว!!! พี่กำลังล้างแค้นหนูอยู่ใช่ม๊ายยค๊าเนี่ยย!!! อ๊าคคค

หลังจากที่ไนท์ออกจากห้องไป หนุ่มร่างใหญ่ก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาก่อนจะทำท่าจุดสูบ
เกมกำลังเล่นผมอยู่อย่างนั้นเหรอ....? เขาพลันคิดถึงคำพูดไนท์หนุ่ม
มันก็ไม่ทั้งหมดหรอก....

ไนท์หนุ่มคงไม่รู้ว่าท่าบอดี้ คอนโทรล มันเป็นการสั่งการเคลื่อนไหวเฉพาะในห้องที่เขาเล่นเท่านั้น ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับห้องควบคุมใหญ่เลย การเล่น En Project ต้องใช้พลังกายถึง 30% และค่าสเตตัสในเกมอีก 70% แต่หมอนี่สามารถดึงมันออกมาใช้ได้มากกว่า 30 เสียอีก เป็นอะไรที่เหนือความคาดหมายจริงๆ

ด้วยความตื่นเต้น Mr. มากัส จากที่จะสูบบุหรี่ เลยกลับกลายเป็นเคี้ยวบุหรี่แบบป็อกกี้ซะงั้น.... คุณอ่านไม่ผิดหรอก มันเคี้ยวจริงๆ

( อ่านต่อวันที่ 23 / 05 / 50 )

ปล. ถ้าไม่สนุก หรือโคตรห่วย หรือไม่ได้ตามที่คาดหวังไว้สูงๆ ไม่ต้องลงเม้นท์นะครับ ให้ส่งอีเมลล์มาด่าผมเป็นการส่วนตัวได้เลย