Knight to meet you 2
EN Project

ตอนที่ 1 EN Unknown

เสียงใสๆ ที่แสนเป็นมิตรก้องกังวานของพนักงานสาว เธอกำลังกล่าวตอนรับการเข้าเกมของใครคนหนึ่ง

ขณะนี้ท่านได้ทำการล็อคอินเรียบร้อยแล้ว โปรดรอสักครู่.... ระบบกำลังนำท่านเข้าสู่โลกแห่งการต่อสู้ออนไลน์ที่สมจริงที่สุด.....

ซูมมมม..... ซึ่มมมม... วาบบบบป์

หลังจากไนท์กดเซ็นเซอร์ปุ่มล็อคอินเป็นเวลา 60 นาที ที่หน้าจอขนาดใหญ่ตรงหน้าเขาก็ปล่อยแสงสว่างวาบอลังการ บานตะไท ไชโย โห่ฮิ้ว มันจัดจ้านจนต้องยกหลังมือขึ้นมาบังตาของเขาโดยไม่รู้ตัว

ขอให้ท่านสนุกกับการผจญภัยที่จะเกิดขึ้นนับจากนี้ ท่านจะรับขนมจีบซาลาเปาเพิ่มมั้ยคะ

ZarBBBBBB..!!!!

เสียงเอฟเฟคดังขึ้นสุดๆ เป็นครั้งสุดท้ายหลังจากที่พนักงานสาวกล่าว นัยบอกกำพืดตัวเองว่าเคยทำงานที่ไหนมาก่อน ควันดรายไอซ์ที่ถูกปล่อยออกมาตรงพื้นที่ชายหนุ่มยืนอยู่ทำให้เขารู้สึกเลยว่า เขาได้ก้าวเข้าไปสู่โลกอีกโลกหนึ่งแล้ว เขาค่อยๆ เอามือที่บังหน้าเขาอยู่ออก

ยินดีต้อนรับ EN Unknow Knight

ภาพที่เห็น.... มันเป็นภาพของป่าในเทพนิยายชัดๆ ต้นไม้รูปทรงปีนเกลียว เอ้ย รูปทรงบิดเกลียว ที่พื้นมีทั้งดอกไม้หลากสี ที่เขาไม่รู้ว่าดอกอะไร ต้นหญ้าที่ม้วนเหมือนแยมโรล และแมลงตัวเล็กๆ สีสันระยิบระยับบินผ่านเขาไป

สุดยอด เหมือนจริงชะมัดเลยแฮะ.... แม้กระทั่งกลิ่นหอมดอกไม้

ไนท์หนุ่มยกมือแตะจมูก ก่อนที่เขาจะมองมือตัวเอง ชุดที่เขาใส่เป็นผ้าเก่าๆ สีครีมแขนยาว รองเท้าผ้าใบเก่าๆ สีน้ำตาล มีอาวุธคู่กายเพียงสนับมือสีดำขลับคู่เดียวเท่านั้น แม้กระทั่งเกราะป้องกันส่วนตัวก็ยังไม่มีสักชิ้น
ว่าแต่กลิ่นดอกไม้นี่คุ้นๆ แฮะ เหมือนน้ำหอมถูกๆ ยี่ห้ออะไรจำไม่ได้

ปิ๊บ.... ปิ๊บบ.... ระหว่างที่เขากำลังจะออกเดิน มีตัวหนังสือกระพริบที่ล่างจอก็ปรากฏขึ้นมา มันพิมพ์ปิ๊บๆ ว่า
En0004 ท่านต้องการติดต่อด้วยหรือไม่

เฮ้อ.... ติดต่อเข้ามาทันใจจริงๆ ไนท์มองตัวอักษรนั่นแบบไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ ก่อนจะกดแคนเซิลทิ้งไป

มีเวลาแค่ชั่วโมงเดียว ใครจะยอมเดินตามก้นคนอื่นเป็นหมาจูงลากเล่า

เขาสะบัดมือพร้อมลุย ก่อนจะออกวิ่งเพื่อรับการผจญภัยฉากแรกของเขา โดยที่ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่า ที่สายหนึ่งของห้องควบคุมฉากขนาดใหญ่ของ World Soft วุ่นวายกันขนาดไหน

คุณไนท์หนุ่มไม่ยอมรับการติดต่อของเราครับ!!!
หา ว่าไงนะ ผู้ชายร่างสูงใหญ่ ไว้หนวดจิ๋ม สวมสูทดำ ตกใจถึงขั้นบุหรี่ที่คาบอยู่หลุดจากปาก เซ็นเซอร์เบลอที่ติดบุหรี่อยู่ก็หล่นตามไปด้วย
มันเกิดอะไรขึ้น จะบ้าเหรอ ไนท์หนุ่มเขาต้องติดต่อกับเราซี่ เฮ้ย ระบบสื่อสารพิเศษบกพร่องหรือเปล่า

ท่านครับ!!!
อะไร??

ดับบุหรี่ด้วยครับ เดี๋ยวเกิดอัคคีภัย หว่อ วี้ หว่อ
เออ ขอบใจที่เตือน ว่าแล้วไอ้หนวดก็วิ่งไปตักน้ำมาถังเบ้อเร่อ ก่อนจะสาดซูมลงพื้นตูมเดียวนองเต็มตลิ่งไปหมด แล้วมันก็ปาดเหงื่อด้วยความโล่งอก เกือบไปแล้ว
เอ่อ ท่านครับ ท่านจบมหาลัยฯ ไหนมาครับเนี่ย

เอาล่ะ ว่ากันต่อ แล้วไกด์มาสเตอร์ที่เราส่งไป 3 คนล่ะ
สักครู่ครับ.... พนักงานรัวคีย์บอร์ดมั่วๆ ตัวหนังสือวิ่งขึ้นมาเป็นปื๊ด ดูแทบไม่ทัน บ่งบอกถึงความคล่องในหน้าที่การงาน แถมบางจังหวะมีไขว้มือพิมพ์โชว์เจ้านายด้วย
น่าจับไปออกดันดารานะ แกน่ะ
ผมก็ว่างั้นแหละครับ

ปิ๊บบบ...... กรีกก...กก
ชะอุ่ย... พวกเขาไปคนละที่กับไนท์หนุ่มเลยครับ

อ้าว.... แล้ว 3 คนนั่นไปไหน
ป่าแคระครับ

เฮ้ย ก็ถูกนี่ แล้วไนท์หนุ่มล่ะ
พนักงานเสียงอ่อยๆ อยู่ป่าออร์คครับ

เฮ้ย!!! แกส่งเค้าไปตายรึไง ป่าออร์คนั่นถ้าเลเวลไม่มากกว่า 50 มันก็เหมือนเอาชีวิตไปบริจาคชัดๆ

นั่นสิครับ.... ไม่น่าเลย หลังๆ ผมว่าจะเลิกไขว้มือคีย์ข้อมูลแล้วเนี่ย เพราะมันผิดพลาดบ่อย
เออใช่ แต่ชั้นว่าแกควรจะเลิกทำมาตั้งนานแล้วโว้ยยย ฮึ่ยย... โอ้ยยย เจ้านายแกกัดฟันพูด แต่ไม่ทันระวัง เลยเผลอกัดลิ้นไปด้วย
เจ้านายครับ เลือด... เลือดด!!!

ว๊าก เลือดจริงๆ ด้วย แต่ไม่ต้องห่วง แค่นี้ยังไกลหัวใจ นี่แกบอกพวกไกด์มาสเตอร์นั่นเดี๋ยวนี้เลยนะ ให้ใช้ระเบิดวาร์ปมาที่ป่าออร์คด่วนเลย แล้วก็รีบหาไนท์หนุ่มให้เจอ เดี๋ยวทางนี้จะคอยบอกตำแหน่ง

โรเจอร์!!! เจ้าพนักงานตัวปัญหาลุกขึ้นตะเบ๊ะ ก่อนจะลงมือไขว์มือคีย์ข้อมูลเพื่อติดต่อพิเศษอีกครั้ง

ผลั้ววว!!!! โอ้ยยย!!!
พิมพ์ธรรมดา... ถ้าแกไขว้โชว์อีกที ชั้นจะกัดแขนแกให้ขาดเดี๋ยวนี้แหละ แฮ่...
เอ่อ.... งับ
เจ้านายพูดเลือดท่วมปาก พนักงานน้อมรับคำสั่งด้วยความหวาดกลัว

อืม นี่คงเป็นเครื่องแบบของ En Unknown สินะ รู้สึกธรรมดาๆ เหมือนไม่ค่อยมีพลังเท่าไหร่เลย ไนท์หนุ่มที่เดินไปเรื่อยๆ เขาก็ขยับเซ็นเซอร์ที่ติดแขนขาของเขาเพื่อบริหารไปในตัว

ว่าแต่ที่นี่ที่ไหนล่ะเนี่ย แต่มอนสเตอร์ที่นี่คงไม่เก่งเท่าไหร่หรอกมั้ง ก็เราเพิ่งเริ่มเล่นนี่หว่า ฝ่ายระบบคงไม่ใจร้ายกับเราหรอก

สวบ.... สวบ....
เสียงคนเดิน ไนท์หนุ่มหันมองตามทันที มอนสเตอร์หรือเปล่า เขาคิด แต่ไม่ใช่ เป็นผู้เล่นหน้าตาวัยรุ่นแรกแย้มเพศผู้ 2 ตัว เอ้ย 2 คน

เฮ้ย ไอ้น้อง ยังไม่เปลี่ยนอาชีพ ไหงมาเดินเล่นแถวนี้เล่า อาจหาญไปหน่อยแล้ว
เป็นนักสู้เกราะไม้คนหนึ่งท่าทางกวนๆ ส่วนอีกคนเป็นผู้เชี่ยวชาญวิทยายุทธ์มือเปล่า ใส่ชุดคาราเต้สีดำสลับแดง ไนท์หนุ่มรู้สึกดีใจ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอผู้เล่นจริงๆ ในเซิฟเวอร์
นายเว่วเท่าไหร่อ่ะ เรา 51 นายเกราะไม้พูดก่อน
โห!! เมิง อวดเด็กเลยนะ ถือว่าเยอะกว่าเราเหรอ ข้า 50 แต่เก่งกว่าแกละกัน

เอ่อ คือเราเพิ่งเข้าเกมมาน่ะ เลเวล 1 เอง
ไนท์ตอบ ผู้เล่นทั้งสองมองหน้ากัน ก่อนจะพูดประสานเสียง

อะโหย อ่อนว่ะ.....

ไนท์หนุ่มถอนหายใจ โอเค อ่อนก็อ่อน ว่าแต่ที่นี่มันที่ไหนน่ะ รู้สึกว่าฟังจากที่พวกนายบอกแล้ว ที่นี่คงไม่เหมาะกับมือใหม่หัดเล่นอย่างเราเป็นแน่
มันก็แหงอยู่แล้ว.... ก็นายน่ะอ่อน
ไม่ใช่อ่อนเพื่อน อ๊อน อ่อน ตะหาก....

เออ คำก็อ่อน สองคำก็อ่อน ถ้าเป็นร้านคอมพ์ล่ะก็พวกแกปลิวไปสุดหลังร้านแล้ว กลั้นไว้ก่อน.... เพื่องาน เรามาทำงาน ไม่ได้มาทะเลาะกับใคร ไนท์หนุ่มคิดในใจ โอเค.... อยากด่าด่าไป ออกไปหน้าตึกเมื่อไหร่ค่อยเจอกัน
แล้วพวกนายสองคนพอจะมีไอเท็มวาร์ปเข้าเมืองหรือเปล่าล่ะ ถ้ามีเราขอหน่อยสิ

เฮ้ย ขอกันเฉยๆ ได้ไง มันต้องมีของมาแลก
เราก็มีแต่สนับมือห่วยๆ นี่แหละ จะเอามั้ยล่ะ ไนท์ยกมือให้ดู

โห... อ่อน ไอ้เกราะไม้ส่ายหน้า ไม่เอาว่ะ สงสาร เห็นใจ เสียใจ อนาถ.... อนาถา แอนด์สมเพส
เฮ้ยแก ใช้มันให้เดินเก็บของให้แล้วกันว่ะ แบบว่าพวกไอเท็มห่วยๆ ไง จะได้ให้มันเอาไปขายด้วย จะได้มีตังค์กินหนม กร๊าก
เออๆ ดี พื้นจะได้สะอาดๆ ป่าจะได้น่าอยู่ สนองนโยบายผู้ว่าฯ
ผู้ว่าฯ ไหนวะ
เหอะๆ เออ นั่นดิ

ไนท์หนุ่มไม่รู้ทำยังไง แต่มันจะว่ายังไงก็ตามใจมันเถอะ เราเองก็มือใหม่จริงๆ เดินตามไอ้ 2 คนนี่ไป เผื่อจะได้เห็นการฆ่ามอนสเตอร์แบบสดๆ บ้าง มันจะสุดยอดแค่ไหนกันนะ นายสองคนนี้ก็ท่าทีคงเก่งไม่ใช่เล่น ไม่งั้นจะเลเวล 50 ได้ยังไง

อืม.... เอาไงก็เอากัน นายนำไปเลย ไนท์หนุ่มตอบตกลง ถึงแม้เขาจะดูเสียศักดิ์ศรีนักก็ตามเถอะ

เออ ว่าแต่ไอ้อ่อน นายชื่ออะไร เราอ่ะชื่อดงบัง ส่วนไอ้ชุดคาราเต้นี่ชื่อชินจิ
เราชื่อไนท์หนุ... เอ้ย ไม่ใช่ ชื่อไนท์ เราชื่อไนท์

อืม อย่าน้อยใจในโชคชะตาของ En Unknown ไป เดี๋ยวนายเปลี่ยนอาชีพเมื่อไหร่ นายก็ตั้งชื่อได้ไม่จำกัดตัวอักษรแล้วล่ะ ชินจิพูดก่อนออกเดินนำ

เฮ้ย ชินจิ เดี๋ยวถ้าเราตีมอนส์อยู่ยังไงก็ให้มันแจมๆ ไปเหอะ ถือว่าทำบุญให้ผู้ยากไร้ หลังๆ พวกเราก็ไม่ค่อยได้เข้าวัดเลยว่ะ แต่ถึงกระนั้น ทั้งคู่ก็ยังเหน็บแนมพ่อนักเขียนของเราไม่เลิก

ขณะนี้เหลือเวลาล็อคอิน 30 นาที.... เสียงใสๆ ของพนักงานสาวแจ้งเตือนเวลาระหว่างเล่น และทางระบบจะแจ้งเตือนอีกครั้งก่อนหมดเวลา 5 นาที รับขนมจีบซาลาเปาเพิ่มมั้ยค่ะ

แหม.... ถ้ารับขนมจีบสักชุด หล่อนจะมาเสิร์ฟให้ถึงในห้องเลยมั้ยล่ะ ไนท์หนุ่มคิดในใจ

ในที่สุดเวลาก็ผ่านไป 15 นาที

หมัดพลังหินผา!!!! ย๊าห์!!!
ตู้มมมมม..มมม
เป็นไงล่าวววว!!! ไม่เหลือแม้แต่ซากก
ยะฮู้ เย้ววว

เอ่อ ไนท์หนุ่มไม่รู้จะหาคำมาอธิบายไอ้ 2 ตัวนี้อย่างไร ทั้งคู่เลเวลรวมกันก็ตั้งร้อย แต่ใช้เวลาตั้ง 15 นาทีเพื่อรุมจัดการออร์คเกราะไม้แค่ตัวเดียว เขาคิดก่อนค่อยๆ เดินไปเก็บไอเท็มที่เป็นเศษไม้ชิ้นเล็กๆ เข้ากระเป๋า

เฮ้ย... เหนื่อย นั่งพักก่อน ดงบังปาดเหงื่อที่ไหลเป็นเม็ดติ่งๆ ดูเผินๆ นึกว่ามันไปแข่งขันไตรกีฬา มากกว่าเล่นเกมอีกนะเนี่ย
แผนที่นี้ก็เป็นแบบนี้แหละ มอนสเตอร์อย่างเก่ง ประสบการณ์ดีด้วย แต่มาน้อย เดี๋ยวถ้าบริษัทมันแก้ไขหน่อยนะ แจ่ม แผนที่ยอดนิยมชัดๆ ชินจิกล่าว ไนท์หนุ่มนึกในใจ ขนาดตัวเดียวพวกเอ็งยังเหนื่อยขนาดนี้ ถ้ามาเป็นฝูงไม่ต้องบอกพวกออร์คจัดงานฌาปนกิจให้ด้วยเหรอ

ตึก... ตึก....

เฮ้ย ดงบัง เสียงอะไรอ่ะ เสียงเหมือนมาจากข้างหลังนะ
ชินจิและไนท์หันไปมองพร้อมกัน ภาพที่เห็นเป็นออร์คสีแดงระอุ ตัวขนาดใหญ่กว่าออร์คเกราะไม้ที่เพิ่งฆ่าไปเมื่อกี้ 2 เท่าเห็นจะได้

เฮ้ยย!! ออร์คลาว่า!!!!
มาจากไหนวะเนี่ย
ไนท์สัมผัสได้ถึงไอร้อนที่ระอุไปเต็มห้อง เจ้ามอนสเตอร์ตัวนี้แม้จะมามือเปล่า แต่ท่าทางสามรุมหนึ่งคงเอาไม่อยู่แน่ๆ ไม่สิ ต่อให้สิบคนเลยด้วยซ้ำ
พาวเวอร์ สแลช!!! ดงบังใช้ดาบเล่มเก่งฟันในท่าเฉียง ในใจหวังว่าคงได้ผล