ตอนนี้อาการดีขึ้นเยอะแล้วครับ แขนซ้ายที่ไหล่หลุดไปทัวร์ข้างหลังขยับได้แล้ว แต่ยังมีอาการระบมรอบๆ เส้นเอ็นอยู่ หมอบอกว่าเส้นเอ็นอักเสบ ให้กินยาแก้ปวดอย่างเดียว ไม่ต้องใช้ยาทา เดี๋ยวเส้นมันจะช้ำในช้ำหนองไปกว่านี้

ส่วนแขนขวาก็ยังเดี้ยงเหมือนเดิม แต่ความปวดทุเลาลงไปเยอะแล้ว มีเพียงข้อมือที่ยังพอกระดิกได้ แต่มันจะเจ็บที่กระดูกนิ้วเวลาต้องออกแรงกำสิ่งของ แล้วก็กัดฟันลากไป.... ลากมา ใช่ครับ ไอ้เม้าส์คอมพิวเตอร์นี่แหละ

หมอบอกว่าถ้าอยากหายเร็วๆ ต้องไม่เอาแต่นั่งๆ นอนๆ ดูทีวี แล้วก็เสียบสมอลทอล์คคุยโทรศัพท์อย่างเดียว มันต้องมีการบริหารข้อบ้าง พอนึกถึงการบริหารข้อ ผมขอหนังสือเพนท์เฮาส์หมอเล่มนึงทันที หมอบอกบริหารแบบนั้นไม่ได้ มันหักโหมเกินไป เกรงว่าข้อมือผมจะอักเสบตลอดชีวิต เอาวิธีอื่นเถอะ

อืม ถ้าคิดถึงการบริหารมือที่เบาลงมาหน่อย ผมคิดออกแค่อย่างเดียว พิมพ์งาน.... ใช่ เขียนงานนี่แหละ งานเขียนที่เรารักที่สุดนั่นเอง ผมเงยหน้าออกไปมองนอกหน้าต่าง น้ำตาไหลพรากเป็นน้ำตกเจ็ดสาวน้อย แบ็คกราวน์เป็นดวงอาทิตย์ญี่ปุ่นเจิดจ้า แสดงถึงความตั้งใจจริง บุเลง บุเลง

การเขียนงาน จะว่าไปมันก็เป็นกายภาพบำบัดทางอ้อมนี่ล่ะครับ ทุกๆ วันหมอจะให้เวลาผมเล่นเน็ต เล่นคอม วันละ 1 ช.ม นี่ผมก็ทำมาได้ประมาณ 2 วันแล้ว ไม่ขาดไม่เกิน เชื่อหมอล่ะครับ วันไหนเล่นเกินมา 1.5 วินาที ไม่รู้ว่าเส้นเลือดแขนจะแตกไปต่อหน้าหรือเปล่า (เฮ่ย.... อ่านการ์ตูนมากไปหรือเปล่าวะ เพลาๆ หน่อยเหอะ)
หมอบอกว่าถ้าผมทำแบบนี้ควบคู่ไปกับโปรแกรมของ ร.พ วันละ 20 นาที และทานอาหารเสริมที่เน้นโปรตีนมากๆ กินยาตรงเวลา จะทำให้หายเร็วขึ้น

หือ.....มมมมม พอได้ยินแบบนี้ เข็มวัดกำลังใจตีขึ้นสุดตาชั่งเลย

หายซี่.... ต้องหายอยู่แล้ว ตอนนี้เราก็ยิ้มได้แล้วนี่นา
ระหว่างที่ผมกำลังพิมพ์มาจนถึงบรรทัดนี้ ใช้เวลาไปแล้ว 15 นาที เหลือทดเวลาอีก 45 นาที ผมจะเขียนอะไรต่อดีหนอ.... พอนึกขึ้นได้ tag!! ใช่ เราโดน tag! ไปแล้วนี่หว่า (จะตกใจทำไม)

มี 2 หัวข้อที่ยังไม่ได้เอามาเขียนเลย เกี่ยวกับหนังสือที่ขอบ 10 อันดับ อันนี้คงยังเขียนไม่ได้อ่ะ เพราะคงต้องไปคุ้ยกองหนังสือที่บ้าน แขนยังใช้การไม่ได้เต็มร้อย จะใช้ตีนคุ้ยมันก็ดูไม่ให้เกรียติหนังสือ งั้นติดไว้ก่อน

อีกหัวข้อนึงล่ะ เกี่ยวกับตัวอักษร A-Z เอาวะ วันนี้เก็บเอาหัวข้อนี้ก่อนละกัน ต่อให้หัวตื้อๆ เพราะฤทธิ์ยาแก้ปวด คงไม่ถึงตายหรอก อีกอย่าง หัวข้อนี้จะพยายามใช้ความคิดแรกเป็นหลัก จะไม่คิดโน่นคิดนี่มากมายจนหักโหมหรอก หลัวเส้นเลือดสมองแตกไปต่อหน้าน่ะ (เอ้.... นี่มึงอ่านการ์ตูนมากไปจริงๆ นะเนี่ย)

ไปดูดีกว่า ว่าเมื่อตัวอักษร 26 ตัวมาเรียงกัน ไอ้ไนท์เขาจะคิดถึงอะไร

A. a 10
- อัลฟ่า เท็น รหัสประจำตัวตอนฝึกทหาร เป็นรหัสที่ชอบมาก รู้สึกโชคดียังไงไม่รู้ ถ้าเลือกได้ก็อยากได้เบอร์ 10 นี่แหละ

B. Been
- มิสเตอร์บีน ชอบหนังของเขาเรื่อง พยัคฆ์ร้าย จอนนี่ อิงลิช เป็นหนังที่ดู 4 ครั้ง ก็ฮาเตะเก้าอี้ทั้ง 4 ครั้ง

C. Comedy
- เรื่องตลก เป็นสิ่งที่ไนท์หนุ่มขาดไม่ได้ วันไหนไม่ได้อ่านอะไรตลกๆ จะนอนไม่หลับ วันไหนไม่ได้หัวเราะก็จะนอนไม่หลับ คือแบบว่าผมเป็นประเภทเครียดง่ายพอๆ กับคิดให้มันขำน่ะแหละ ถ้าเลือกได้ก็อยากคิดแต่เรื่องตลกมากกว่า

D. Donut
- ขนมหวานที่ชอบที่สุด โดยเฉพาะเคลือบช็อคโกแลต ถ้าเอามาตั้งไว้ตรงหน้า ขอรับรองว่าทนมองได้ไม่นานหรอก

E. Entertain
- ผมเป็นคนชอบความสนุกสนาน และส่วนใหญ่ผมมักจะเป็นคนสร้างมันขึ้นมาในกลุ่ม

F. Friend
- คุณค่าวัดกันที่คุณภาพ ไม่ใช่ปริมาณ คือจริงๆ ผมเป็นคนที่เพื่อนน้อยด้วยแหละ

G. Gamer
- นักเล่นเกมส์ เอ่อ แล้วคนที่เคยติดเกมอย่างหนักอย่างเรา จะเรียกว่าเคยเป็นได้มั้ยเนี่ย

H. Hobby
- งานอดิเรก ใครจะเชื่อว่าผมชอบทำอาหาร

I. need some body love
- เก็บไว้คิดถึงกัน สบตากัน ให้หัวใจมันเต้นแรง แฮ้ แฮง...... (เอ่อ เล่นง่ายดีนะมึง)

J. Jacky Chan
- เคยบ้าหนังเฉินหลงอยู่พักนึง แล้วก็ต่อด้วยบรู๊ซ ลี ผมเพิ่งรู้ว่าตัวเองชอบหนังแอ๊กชั่นเพราะนักแสดงนำก่อน เนื้อเรื่องดีมาทีหลัง ชอบขนาดที่ตอนออกชายแดน ขอไปฝึกงานอยู่ทีมสตันท์แมนอยู่อาทิตย์นึง ผมถึงรู้ว่าหนังแอ๊กชั่นสวยๆ แต่ละเรื่อง เบื้องหลังนักแสดงเหนื่อยแทบจะตายกันเลย

K. Knight To Meet You
- ชื่อบล็อกของตัวเอง นี่เป็นการเล่นคำพ้องที่ผมว่ามีเสน่ห์ที่สุดในชีวิตนี้เลย ความหมายคงไม่ต้องบอกนะ

L.
- ฮ่าๆๆ คิระ ชั้นรู้แล้วว่านายอยู่ในญี่ปุ่น เก่งจริงก็ลองฆ่าชั้นซี่ ฮ่าๆๆ กร๊ากก อุแหวะ แค่ก..ส เค๊กติดคอ

M. Mancherter United
- ทีมฟุตบอลที่ถวายชีวิตเชียร์ตั้งแต่เมื่อ 12 ปีที่แล้ว เนื่องจากโดนเวทย์มนต์ในสนามของผู้ชายที่ชื่อ เอริค คันโตน่า มันสามารถกำหนดอารมณ์ในแต่ละวันของไนท์หนุ่มได้ด้วยผลการแข่งขัน วันไหนแพ้ผมจะปิดมือถือทั้งวัน (ปัจจุบันทีมนี้กำลังจะคว้า 3 แชมป์ให้แฟนบางทีมอิจฉาเล่น อิอิ )

N. Ninja
- สไตล์ชุดคอสเพลย์ที่อยากแต่งมากที่สุด ตอนนี้กำลังออกแบบแล้วออกแบบอีก แล้วเมื่อไหร่จะออกมาเป็นรูปเป็นร่างสักทีวะเนี่ย

O. Oasis
- เจ้าของเพลงที่ชอบที่สุด Stand By Me ฟังกี่ทีกี่ชาติก็ไม่เบื่อ

P. Poring Suradaeth
- มันเป็นมอนสเตอร์โรคจิตที่สุด เท่าที่ผมเคยเจอมา

Q. Question
- การรู้จักตั้งคำถาม ผมว่าสำคัญยิ่งกว่าการคิดคำตอบเสียอีก

R. Ro Variety
- อดีตเป็นหนังสือที่เด็กหลายคนเคยควานหา ปัจจุบันเป็นอุปกรณ์กั้นน้ำท่วมหลังร้านหนังสือชั้นเยี่ยม เนื้อกระดาษแน่น แปรรูปทำประโยชน์ได้ทุกอย่าง ยกเว้นอ่านเอาสาระ

S. Som
- ชื่อเล่นของผู้หญิงคนที่ 2 สอนให้ผมรู้ว่า ความรักมันมีพลังแค่ไหน (คนแรกคือแม่ผมเอง)

T. Taekwando
- สายดำ เอ ทำไมเราไม่คิดจะไปรับจ็อบสอนเด็กบ้างนะ อ้อ เพราะเราเกลียดเด็กนี่เอง

U. Underwear
- สถิติที่ซกมกที่สุดตอนฝึกทหาร ใส่ 2 อาทิตย์ กลับด้านทุกๆ 2 วัน เหลือเชื่อที่ไม่เป็นสังฆัง สะระนัง.... เป็นไปได้ไง

V.Vitamilk
- ชอบกินนมถั่วเหลืองครับ เพราะมันมีส้นตีน... เอ้ย โปรตีนที่ผมต้องการ

W.Wait
- เขาว่าช่วงเวลาที่รอคอย บางทีมันอาจเป็นช่วงเวลาที่ทรมานที่สุด แต่บางทีมันก็อาจเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดเหมือนกัน ผมใกล้จะปลดทหารแล้วล่ะ

X. X-ray
- ให้ตายสิ โอ้ว ม่าย ผมเห็นกระดูกแขนตัวเองหัก ให้ตายสิ ม่าย

Y. Yamasaki
- ผมว่าโดนัทร้านนี้ทำอร่อยกว่าดันกิ้นซะอีกนะเนี่ย

Z. Zidane
- น้าไข่ดาว นักฟุตบอลที่ชอบที่สุด มาเริ่มศรัทธาแกตั้งแต่โหม่ง 2 ประตูในนัดชิงบอลโลกปี 1998 และก็มาหมดศรัทธาตอนพี่แกไปโหม่ง มาร์โก มาเตราซซี่ ในนัดชิงปี 2006 นั่นแหละ - - เขาสอนให้ผมรู้ว่า หัวกบาลน่ะ ถ้าใช้ให้เป็น ใช้ให้ถูกที่ มันก็จะเกิดประโยชน์มหาศาล

หมดและ นี่ขนาดไม่ค่อยใช้เวลานึกนะเนี่ย.... ยังอุตส่าห์ปาเข้าไปตั้ง 40 นาทีแน่ะ โอ้ยย... พระจ้าววว